ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.162

મા નો મિત્રો વરુણો અર્યમાયુર્ ઇન્દ્ર ઋભુક્ષા મરુતઃ પરિ ખ્યન્ ।
યદ્ વાજિનો દેવજાતસ્ય સપ્તેઃ પ્રવક્ષ્યામો વિદથે વીર્યાણિ ॥

યન્ નિર્ણિજા રેક્ણસા પ્રાવૃતસ્ય રાતિં ગૃભીતામ્ મુખતો નયન્તિ ।
સુપ્રાઙ્ અજો મેમ્યદ્ વિશ્વરૂપ ઇન્દ્રાપૂષ્ણોઃ પ્રિયમ્ અપ્ય્ એતિ પાથઃ ॥

એષ ચ્છાગઃ પુરો અશ્વેન વાજિના પૂષ્ણો ભાગો નીયતે વિશ્વદેવ્યઃ ।
અભિપ્રિયં યત્ પુરોળાશમ્ અર્વતા ત્વષ્ટેદ્ એનં સૌશ્રવસાય જિન્વતિ ॥

યદ્ ધવિષ્યમ્ ઋતુશો દેવયાનં ત્રિર્ માનુષાઃ પર્ય્ અશ્વં નયન્તિ ।
અત્રા પૂષ્ણઃ પ્રથમો ભાગ એતિ યજ્ઞં દેવેભ્યઃ પ્રતિવેદયન્ન્ અજઃ ॥

હોતાધ્વર્યુર્ આવયા અગ્નિમિન્ધો ગ્રાવગ્રાભ ઉત શંસ્તા સુવિપ્રઃ ।
તેન યજ્ઞેન સ્વરંકૃતેન સ્વિષ્ટેન વક્ષણા આ પૃણધ્વમ્ ॥

યૂપવ્રસ્કા ઉત યે યૂપવાહાશ્ ચષાલં યે અશ્વયૂપાય તક્ષતિ ।
યે ચાર્વતે પચનં સમ્ભરન્ત્ય્ ઉતો તેષામ્ અભિગૂર્તિર્ ન ઇન્વતુ ॥

ઉપ પ્રાગાત્ સુમન્ મે ઽધાયિ મન્મ દેવાનામ્ આશા ઉપ વીતપૃષ્ઠઃ ।
અન્વ્ એનં વિપ્રા ઋષયો મદન્તિ દેવાનામ્ પુષ્ટે ચકૃમા સુબન્ધુમ્ ॥

યદ્ વાજિનો દામ સંદાનમ્ અર્વતો યા શીર્ષણ્યા રશના રજ્જુર્ અસ્ય ।
યદ્ વા ઘાસ્ય પ્રભૃતમ્ આસ્યે3 તૃણં સર્વા તા તે અપિ દેવેષ્વ્ અસ્તુ ॥

યદ્ અશ્વસ્ય ક્રવિષો મક્ષિકાશ યદ્ વા સ્વરૌ સ્વધિતૌ રિપ્તમ્ અસ્તિ ।
યદ્ ધસ્તયોઃ શમિતુર્ યન્ નખેષુ સર્વા તા તે અપિ દેવેષ્વ્ અસ્તુ ॥

યદ્ ઊવધ્યમ્ ઉદરસ્યાપવાતિ ય આમસ્ય ક્રવિષો ગન્ધો અસ્તિ ।
સુકૃતા તચ્ છમિતારઃ કૃણ્વન્તૂત મેધં શૃતપાકમ્ પચન્તુ ॥

યત્ તે ગાત્રાદ્ અગ્નિના પચ્યમાનાદ્ અભિ શૂલં નિહતસ્યાવધાવતિ ।
મા તદ્ ભૂમ્યામ્ આ શ્રિષન્ મા તૃણેષુ દેવેભ્યસ્ તદ્ ઉશદ્ભ્યો રાતમ્ અસ્તુ ॥

યે વાજિનમ્ પરિપશ્યન્તિ પક્વં ય ઈમ્ આહુઃ સુરભિર્ નિર્ હરેતિ ।
યે ચાર્વતો માંસભિક્ષામ્ ઉપાસત ઉતો તેષામ્ અભિગૂર્તિર્ ન ઇન્વતુ ॥

યન્ નીક્ષણમ્ માઁસ્પચન્યા ઉખાયા યા પાત્રાણિ યૂષ્ણ આસેચનાનિ ।
ઊષ્મણ્યાપિધાના ચરૂણામ્ અઙ્કાઃ સૂનાઃ પરિ ભૂષન્ત્ય્ અશ્વમ્ ॥

નિક્રમણં નિષદનં વિવર્તનં યચ્ ચ પડ્બીશમ્ અર્વતઃ ।
યચ્ ચ પપૌ યચ્ ચ ઘાસિં જઘાસ સર્વા તા તે અપિ દેવેષ્વ્ અસ્તુ ॥

મા ત્વાગ્નિર્ ધ્વનયીદ્ ધૂમગન્ધિર્ મોખા ભ્રાજન્ત્ય્ અભિ વિક્ત જઘ્રિઃ ।
ઇષ્ટં વીતમ્ અભિગૂર્તં વષટ્કૃતં તં દેવાસઃ પ્રતિ ગૃભ્ણન્ત્ય્ અશ્વમ્ ॥

યદ્ અશ્વાય વાસ ઉપસ્તૃણન્ત્ય્ અધીવાસં યા હિરણ્યાન્ય્ અસ્મૈ ।
સંદાનમ્ અર્વન્તમ્ પડ્બીશમ્ પ્રિયા દેવેષ્વ્ આ યામયન્તિ ॥

યત્ તે સાદે મહસા શૂકૃતસ્ય પાર્ષ્ણ્યા વા કશયા વા તુતોદ ।
સ્રુચેવ તા હવિષો અધ્વરેષુ સર્વા તા તે બ્રહ્મણા સૂદયામિ ॥

ચતુસ્ત્રિંશદ્ વાજિનો દેવબન્ધોર્ વઙ્ક્રીર્ અશ્વસ્ય સ્વધિતિઃ સમ્ એતિ ।
અચ્છિદ્રા ગાત્રા વયુના કૃણોત પરુષ્-પરુર્ અનુઘુષ્યા વિ શસ્ત ॥

એકસ્ ત્વષ્ટુર્ અશ્વસ્યા વિશસ્તા દ્વા યન્તારા ભવતસ્ તથ ઋતુઃ ।
યા તે ગાત્રાણામ્ ઋતુથા કૃણોમિ તા-તા પિણ્ડાનામ્ પ્ર જુહોમ્ય્ અગ્નૌ ॥

મા ત્વા તપત્ પ્રિય આત્માપિયન્તમ્ મા સ્વધિતિસ્ તન્વ1 આ તિષ્ઠિપત્ તે ।
મા તે ગૃધ્નુર્ અવિશસ્તાતિહાય છિદ્રા ગાત્રાણ્ય્ અસિના મિથૂ કઃ ॥

ન વા ઉ એતન્ મ્રિયસે ન રિષ્યસિ દેવાઁ ઇદ્ એષિ પથિભિઃ સુગેભિઃ ।
હરી તે યુઞ્જા પૃષતી અભૂતામ્ ઉપાસ્થાદ્ વાજી ધુરિ રાસભસ્ય ॥

સુગવ્યં નો વાજી સ્વશ્વ્યમ્ પુંસઃ પુત્રાઁ ઉત વિશ્વાપુષં રયિમ્ ।
અનાગાસ્ત્વં નો અદિતિઃ કૃણોતુ ક્ષત્રં નો અશ્વો વનતાં હવિષ્માન્ ॥