ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.158

વસૂ રુદ્રા પુરુમન્તૂ વૃધન્તા દશસ્યતં નો વૃષણાવ્ અભિષ્ટૌ ।
દસ્રા હ યદ્ રેક્ણ ઔચથ્યો વામ્ પ્ર યત્ સસ્રાથે અકવાભિર્ ઊતી ॥

કો વાં દાશત્ સુમતયે ચિદ્ અસ્યૈ વસૂ યદ્ ધેથે નમસા પદે ગોઃ ।
જિગૃતમ્ અસ્મે રેવતીઃ પુરંધીઃ કામપ્રેણેવ મનસા ચરન્તા ॥

યુક્તો હ યદ્ વાં તૌગ્ર્યાય પેરુર્ વિ મધ્યે અર્ણસો ધાયિ પજ્રઃ ।
ઉપ વામ્ અવઃ શરણં ગમેયં શૂરો નાજ્મ પતયદ્ભિર્ એવૈઃ ॥

ઉપસ્તુતિર્ ઔચથ્યમ્ ઉરુષ્યેન્ મા મામ્ ઇમે પતત્રિણી વિ દુગ્ધામ્ ।
મા મામ્ એધો દશતયશ્ ચિતો ધાક્ પ્ર યદ્ વામ્ બદ્ધસ્ ત્મનિ ખાદતિ ક્ષામ્ ॥

ન મા ગરન્ નદ્યો માતૃતમા દાસા યદ્ ઈં સુસમુબ્ધમ્ અવાધુઃ ।
શિરો યદ્ અસ્ય ત્રૈતનો વિતક્ષત્ સ્વયં દાસ ઉરો અંસાવ્ અપિ ગ્ધ ॥

દીર્ઘતમા મામતેયો જુજુર્વાન્ દશમે યુગે ।
અપામ્ અર્થં યતીનામ્ બ્રહ્મા ભવતિ સારથિઃ ॥