ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.159

પ્ર દ્યાવા યજ્ઞૈઃ પૃથિવી ઋતાવૃધા મહી સ્તુષે વિદથેષુ પ્રચેતસા ।
દેવેભિર્ યે દેવપુત્રે સુદંસસેત્થા ધિયા વાર્યાણિ પ્રભૂષતઃ ॥

ઉત મન્યે પિતુર્ અદ્રુહો મનો માતુર્ મહિ સ્વતવસ્ તદ્ ધવીમભિઃ ।
સુરેતસા પિતરા ભૂમ ચક્રતુર્ ઉરુ પ્રજાયા અમૃતં વરીમભિઃ ॥

તે સૂનવઃ સ્વપસઃ સુદંસસો મહી જજ્ઞુર્ માતરા પૂર્વચિત્તયે ।
સ્થાતુશ્ ચ સત્યં જગતશ્ ચ ધર્મણિ પુત્રસ્ય પાથઃ પદમ્ અદ્વયાવિનઃ ॥

તે માયિનો મમિરે સુપ્રચેતસો જામી સયોની મિથુના સમોકસા ।
નવ્યં-નવ્યં તન્તુમ્ આ તન્વતે દિવિ સમુદ્રે અન્તઃ કવયઃ સુદીતયઃ ॥

તદ્ રાધો અદ્ય સવિતુર્ વરેણ્યં વયં દેવસ્ય પ્રસવે મનામહે ।
અસ્મભ્યં દ્યાવાપૃથિવી સુચેતુના રયિં ધત્તં વસુમન્તં શતગ્વિનમ્ ॥