ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.152

યુવં વસ્ત્રાણિ પીવસા વસાથે યુવોર્ અચ્છિદ્રા મન્તવો હ સર્ગાઃ ।
અવાતિરતમ્ અનૃતાનિ વિશ્વ ઋતેન મિત્રાવરુણા સચેથે ॥

એતચ્ ચન ત્વો વિ ચિકેતદ્ એષાં સત્યો મન્ત્રઃ કવિશસ્ત ઋઘાવાન્ ।
ત્રિરશ્રિં હન્તિ ચતુરશ્રિર્ ઉગ્રો દેવનિદો હ પ્રથમા અજૂર્યન્ ॥

અપાદ્ એતિ પ્રથમા પદ્વતીનાં કસ્ તદ્ વામ્ મિત્રાવરુણા ચિકેત ।
ગર્ભો ભારમ્ ભરત્ય્ આ ચિદ્ અસ્ય ઋતમ્ પિપર્ત્ય્ અનૃતં નિ તારીત્ ॥

પ્રયન્તમ્ ઇત્ પરિ જારં કનીનામ્ પશ્યામસિ નોપનિપદ્યમાનમ્ ।
અનવપૃગ્ણા વિતતા વસાનમ્ પ્રિયમ્ મિત્રસ્ય વરુણસ્ય ધામ ॥

અનશ્વો જાતો અનભીશુર્ અર્વા કનિક્રદત્ પતયદ્ ઊર્ધ્વસાનુઃ ।
અચિત્તમ્ બ્રહ્મ જુજુષુર્ યુવાનઃ પ્ર મિત્રે ધામ વરુણે ગૃણન્તઃ ॥

આ ધેનવો મામતેયમ્ અવન્તીર્ બ્રહ્મપ્રિયમ્ પીપયન્ સસ્મિન્ન્ ઊધન્ ।
પિત્વો ભિક્ષેત વયુનાનિ વિદ્વાન્ આસાવિવાસન્ન્ અદિતિમ્ ઉરુષ્યેત્ ॥

આ વામ્ મિત્રાવરુણા હવ્યજુષ્ટિં નમસા દેવાવ્ અવસા વવૃત્યામ્ ।
અસ્માકમ્ બ્રહ્મ પૃતનાસુ સહ્યા અસ્માકં વૃષ્ટિર્ દિવ્યા સુપારા ॥