ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.151

મિત્રં ન યં શિમ્યા ગોષુ ગવ્યવઃ સ્વાધ્યો વિદથે અપ્સુ જીજનન્ ।
અરેજેતાં રોદસી પાજસા ગિરા પ્રતિ પ્રિયં યજતં જનુષામ્ અવઃ ॥

યદ્ ધ ત્યદ્ વામ્ પુરુમીળ્હસ્ય સોમિનઃ પ્ર મિત્રાસો ન દધિરે સ્વાભુવઃ ।
અધ ક્રતું વિદતં ગાતુમ્ અર્ચત ઉત શ્રુતં વૃષણા પસ્ત્યાવતઃ ॥

આ વામ્ ભૂષન્ ક્ષિતયો જન્મ રોદસ્યોઃ પ્રવાચ્યં વૃષણા દક્ષસે મહે ।
યદ્ ઈમ્ ઋતાય ભરથો યદ્ અર્વતે પ્ર હોત્રયા શિમ્યા વીથો અધ્વરમ્ ॥

પ્ર સા ક્ષિતિર્ અસુર યા મહિ પ્રિય ઋતાવાનાવ્ ઋતમ્ આ ઘોષથો બૃહત્ ।
યુવં દિવો બૃહતો દક્ષમ્ આભુવં ગાં ન ધુર્ય્ ઉપ યુઞ્જાથે અપઃ ॥

મહી અત્ર મહિના વારમ્ ઋણ્વથો ઽરેણવસ્ તુજ આ સદ્મન્ ધેનવઃ ।
સ્વરન્તિ તા ઉપરતાતિ સૂર્યમ્ આ નિમ્રુચ ઉષસસ્ તક્વવીર્ ઇવ ॥

આ વામ્ ઋતાય કેશિનીર્ અનૂષત મિત્ર યત્ર વરુણ ગાતુમ્ અર્ચથઃ ।
અવ ત્મના સૃજતમ્ પિન્વતં ધિયો યુવં વિપ્રસ્ય મન્મનામ્ ઇરજ્યથઃ ॥

યો વાં યજ્ઞૈઃ શશમાનો હ દાશતિ કવિર્ હોતા યજતિ મન્મસાધનઃ ।
ઉપાહ તં ગચ્છથો વીથો અધ્વરમ્ અચ્છા ગિરઃ સુમતિં ગન્તમ્ અસ્મયૂ ॥

યુવાં યજ્ઞૈઃ પ્રથમા ગોભિર્ અઞ્જત ઋતાવાના મનસો ન પ્રયુક્તિષુ ।
ભરન્તિ વામ્ મન્મના સંયતા ગિરો ઽદૃપ્યતા મનસા રેવદ્ આશાથે ॥

રેવદ્ વયો દધાથે રેવદ્ આશાથે નરા માયાભિર્ ઇતઊતિ માહિનમ્ ।
ન વાં દ્યાવો ઽહભિર્ નોત સિન્ધવો ન દેવત્વમ્ પણયો નાનશુર્ મઘમ્ ॥