ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.145

તમ્ પૃચ્છતા સ જગામા સ વેદ સ ચિકિત્વાઁ ઈયતે સા ન્વ્ ઈયતે ।
તસ્મિન્ સન્તિ પ્રશિષસ્ તસ્મિન્ન્ ઇષ્ટયઃ સ વાજસ્ય શવસઃ શુષ્મિણસ્ પતિઃ ॥

તમ્ ઇત્ પૃચ્છન્તિ ન સિમો વિ પૃચ્છતિ સ્વેનેવ ધીરો મનસા યદ્ અગ્રભીત્ ।
ન મૃષ્યતે પ્રથમં નાપરં વચો ઽસ્ય ક્રત્વા સચતે અપ્રદૃપિતઃ ॥

તમ્ ઇદ્ ગચ્છન્તિ જુહ્વ1સ્ તમ્ અર્વતીર્ વિશ્વાન્ય્ એકઃ શૃણવદ્ વચાંસિ મે ।
પુરુપ્રૈષસ્ તતુરિર્ યજ્ઞસાધનો ઽચ્છિદ્રોતિઃ શિશુર્ આદત્ત સં રભઃ ॥

ઉપસ્થાયં ચરતિ યત્ સમારત સદ્યો જાતસ્ તત્સાર યુજ્યેભિઃ ।
અભિ શ્વાન્તમ્ મૃશતે નાન્દ્યે મુદે યદ્ ઈં ગચ્છન્ત્ય્ ઉશતીર્ અપિષ્ઠિતમ્ ॥

સ ઈમ્ મૃગો અપ્યો વનર્ગુર્ ઉપ ત્વચ્ય્ ઉપમસ્યાં નિ ધાયિ ।
વ્ય્ અબ્રવીદ્ વયુના મર્ત્યેભ્યો ઽગ્નિર્ વિદ્વાઁ ઋતચિદ્ ધિ સત્યઃ ॥