ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.133

ઉભે પુનામિ રોદસી ઋતેન દ્રુહો દહામિ સમ્ મહીર્ અનિન્દ્રાઃ ।
અભિવ્લગ્ય યત્ર હતા અમિત્રા વૈલસ્થાનમ્ પરિ તૃળ્હા અશેરન્ ॥

અભિવ્લગ્યા ચિદ્ અદ્રિવઃ શીર્ષા યાતુમતીનામ્ ।
છિન્ધિ વટૂરિણા પદા મહાવટૂરિણા પદા ॥

અવાસામ્ મઘવઞ્ જહિ શર્ધો યાતુમતીનામ્ ।
વૈલસ્થાનકે અર્મકે મહાવૈલસ્થે અર્મકે ॥

યાસાં તિસ્રઃ પઞ્ચાશતો ઽભિવ્લઙ્ગૈર્ અપાવપઃ ।
તત્ સુ તે મનાયતિ તકત્ સુ તે મનાયતિ ॥

પિશઙ્ગભૃષ્ટિમ્ અમ્ભૃણમ્ પિશાચિમ્ ઇન્દ્ર સમ્ મૃણ ।
સર્વં રક્ષો નિ બર્હય ॥

અવર્ મહ ઇન્દ્ર દાદૃહિ શ્રુધી નઃ શુશોચ હિ દ્યૌઃ ક્ષા ન ભીષાઁ અદ્રિવો ઘૃણાન્ ન ભીષાઁ અદ્રિવઃ ।
શુષ્મિન્તમો હિ શુષ્મિભિર્ વધૈર્ ઉગ્રેભિર્ ઈયસે ।
અપૂરુષઘ્નો અપ્રતીત શૂર સત્વભિસ્ ત્રિસપ્તૈઃ શૂર સત્વભિઃ ॥

વનોતિ હિ સુન્વન્ ક્ષયમ્ પરીણસઃ સુન્વાનો હિ ષ્મા યજત્ય્ અવ દ્વિષો દેવાનામ્ અવ દ્વિષઃ ।
સુન્વાન ઇત્ સિષાસતિ સહસ્રા વાજ્ય્ અવૃતઃ ।
સુન્વાનાયેન્દ્રો દદાત્ય્ આભુવં રયિં દદાત્ય્ આભુવમ્ ॥