ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.134

આ ત્વા જુવો રારહાણા અભિ પ્રયો વાયો વહન્ત્વ્ ઇહ પૂર્વપીતયે સોમસ્ય પૂર્વપીતયે ।
ઊર્ધ્વા તે અનુ સૂનૃતા મનસ્ તિષ્ઠતુ જાનતી ।
નિયુત્વતા રથેના યાહિ દાવને વાયો મખસ્ય દાવને ॥

મન્દન્તુ ત્વા મન્દિનો વાયવ્ ઇન્દવો ઽસ્મત્ ક્રાણાસઃ સુકૃતા અભિદ્યવો ગોભિઃ ક્રાણા અભિદ્યવઃ ।
યદ્ ધ ક્રાણા ઇરધ્યૈ દક્ષં સચન્ત ઊતયઃ ।
સધ્રીચીના નિયુતો દાવને ધિય ઉપ બ્રુવત ઈં ધિયઃ ॥

વાયુર્ યુઙ્ક્તે રોહિતા વાયુર્ અરુણા વાયૂ રથે અજિરા ધુરિ વોળ્હવે વહિષ્ઠા ધુરિ વોળ્હવે ।
પ્ર બોધયા પુરંધિં જાર આ સસતીમ્ ઇવ ।
પ્ર ચક્ષય રોદસી વાસયોષસઃ શ્રવસે વાસયોષસઃ ॥

તુભ્યમ્ ઉષાસઃ શુચયઃ પરાવતિ ભદ્રા વસ્ત્રા તન્વતે દંસુ રશ્મિષુ ચિત્રા નવ્યેષુ રશ્મિષુ ।
તુભ્યં ધેનુઃ સબર્દુઘા વિશ્વા વસૂનિ દોહતે ।
અજનયો મરુતો વક્ષણાભ્યો દિવ આ વક્ષણાભ્યઃ ॥

તુભ્યં શુક્રાસઃ શુચયસ્ તુરણ્યવો મદેષૂગ્રા ઇષણન્ત ભુર્વણ્ય્ અપામ્ ઇષન્ત ભુર્વણિ ।
ત્વાં ત્સારી દસમાનો ભગમ્ ઈટ્ટે તક્વવીયે ।
ત્વં વિશ્વસ્માદ્ ભુવનાત્ પાસિ ધર્મણાસુર્યાત્ પાસિ ધર્મણા ॥

ત્વં નો વાયવ્ એષામ્ અપૂર્વ્યઃ સોમાનામ્ પ્રથમઃ પીતિમ્ અર્હસિ સુતાનામ્ પીતિમ્ અર્હસિ ।
ઉતો વિહુત્મતીનાં વિશાં વવર્જુષીણામ્ ।
વિશ્વા ઇત્ તે ધેનવો દુહ્ર આશિરં ઘૃતં દુહ્રત આશિરમ્ ॥