ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.125

પ્રાતા રત્નમ્ પ્રાતરિત્વા દધાતિ તં ચિકિત્વાન્ પ્રતિગૃહ્યા નિ ધત્તે ।
તેન પ્રજાં વર્ધયમાન આયૂ રાયસ્ પોષેણ સચતે સુવીરઃ ॥

સુગુર્ અસત્ સુહિરણ્યઃ સ્વશ્વો બૃહદ્ અસ્મૈ વય ઇન્દ્રો દધાતિ ।
યસ્ ત્વાયન્તં વસુના પ્રાતરિત્વો મુક્ષીજયેવ પદિમ્ ઉત્સિનાતિ ॥

આયમ્ અદ્ય સુકૃતમ્ પ્રાતર્ ઇચ્છન્ન્ ઇષ્ટેઃ પુત્રં વસુમતા રથેન ।
અંશોઃ સુતમ્ પાયય મત્સરસ્ય ક્ષયદ્વીરં વર્ધય સૂનૃતાભિઃ ॥

ઉપ ક્ષરન્તિ સિન્ધવો મયોભુવ ઈજાનં ચ યક્ષ્યમાણં ચ ધેનવઃ ।
પૃણન્તં ચ પપુરિં ચ શ્રવસ્યવો ઘૃતસ્ય ધારા ઉપ યન્તિ વિશ્વતઃ ॥

નાકસ્ય પૃષ્ઠે અધિ તિષ્ઠતિ શ્રિતો યઃ પૃણાતિ સ હ દેવેષુ ગચ્છતિ ।
તસ્મા આપો ઘૃતમ્ અર્ષન્તિ સિન્ધવસ્ તસ્મા ઇયં દક્ષિણા પિન્વતે સદા ॥

દક્ષિણાવતામ્ ઇદ્ ઇમાનિ ચિત્રા દક્ષિણાવતાં દિવિ સૂર્યાસઃ ।
દક્ષિણાવન્તો અમૃતમ્ ભજન્તે દક્ષિણાવન્તઃ પ્ર તિરન્ત આયુઃ ॥

મા પૃણન્તો દુરિતમ્ એન આરન્ મા જારિષુઃ સૂરયઃ સુવ્રતાસઃ ।
અન્યસ્ તેષામ્ પરિધિર્ અસ્તુ કશ્ ચિદ્ અપૃણન્તમ્ અભિ સં યન્તુ શોકાઃ ॥