ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.096

સ પ્રત્નથા સહસા જાયમાનઃ સદ્યઃ કાવ્યાનિ બળ્ અધત્ત વિશ્વા ।
આપશ્ ચ મિત્રં ધિષણા ચ સાધન્ દેવા અગ્નિં ધારયન્ દ્રવિણોદામ્ ॥

સ પૂર્વયા નિવિદા કવ્યતાયોર્ ઇમાઃ પ્રજા અજનયન્ મનૂનામ્ ।
વિવસ્વતા ચક્ષસા દ્યામ્ અપશ્ ચ દેવા અગ્નિં ધારયન્ દ્રવિણોદામ્ ॥

તમ્ ઈળત પ્રથમં યજ્ઞસાધં વિશ આરીર્ આહુતમ્ ઋઞ્જસાનમ્ ।
ઊર્જઃ પુત્રમ્ ભરતં સૃપ્રદાનું દેવા અગ્નિં ધારયન્ દ્રવિણોદામ્ ॥

સ માતરિશ્વા પુરુવારપુષ્ટિર્ વિદદ્ ગાતું તનયાય સ્વર્વિત્ ।
વિશાં ગોપા જનિતા રોદસ્યોર્ દેવા અગ્નિં ધારયન્ દ્રવિણોદામ્ ॥

નક્તોષાસા વર્ણમ્ આમેમ્યાને ધાપયેતે શિશુમ્ એકં સમીચી ।
દ્યાવાક્ષામા રુક્મો અન્તર્ વિ ભાતિ દેવા અગ્નિં ધારયન્ દ્રવિણોદામ્ ॥

રાયો બુધ્નઃ સંગમનો વસૂનાં યજ્ઞસ્ય કેતુર્ મન્મસાધનો વેઃ ।
અમૃતત્વં રક્ષમાણાસ એનં દેવા અગ્નિં ધારયન્ દ્રવિણોદામ્ ॥

નૂ ચ પુરા ચ સદનં રયીણાં જાતસ્ય ચ જાયમાનસ્ય ચ ક્ષામ્ ।
સતશ્ ચ ગોપામ્ ભવતશ્ ચ ભૂરેર્ દેવા અગ્નિં ધારયન્ દ્રવિણોદામ્ ॥

દ્રવિણોદા દ્રવિણસસ્ તુરસ્ય દ્રવિણોદાઃ સનરસ્ય પ્ર યંસત્ ।
દ્રવિણોદા વીરવતીમ્ ઇષં નો દ્રવિણોદા રાસતે દીર્ઘમ્ આયુઃ ॥

એવા નો અગ્ને સમિધા વૃધાનો રેવત્ પાવક શ્રવસે વિ ભાહિ ।
તન્ નો મિત્રો વરુણો મામહન્તામ્ અદિતિઃ સિન્ધુઃ પૃથિવી ઉત દ્યૌઃ ॥