ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.093

અગ્નીષોમાવ્ ઇમં સુ મે શૃણુતં વૃષણા હવમ્ ।
પ્રતિ સૂક્તાનિ હર્યતમ્ ભવતં દાશુષે મયઃ ॥

અગ્નીષોમા યો અદ્ય વામ્ ઇદં વચઃ સપર્યતિ ।
તસ્મૈ ધત્તં સુવીર્યં ગવામ્ પોષં સ્વશ્વ્યમ્ ॥

અગ્નીષોમા ય આહુતિં યો વાં દાશાદ્ ધવિષ્કૃતિમ્ ।
સ પ્રજયા સુવીર્યં વિશ્વમ્ આયુર્ વ્ય્ અશ્નવત્ ॥

અગ્નીષોમા ચેતિ તદ્ વીર્યં વાં યદ્ અમુષ્ણીતમ્ અવસમ્ પણિં ગાઃ ।
અવાતિરતમ્ બૃસયસ્ય શેષો ઽવિન્દતં જ્યોતિર્ એકમ્ બહુભ્યઃ ॥

યુવમ્ એતાનિ દિવિ રોચનાન્ય્ અગ્નિશ્ ચ સોમ સક્રતૂ અધત્તમ્ ।
યુવં સિન્ધૂઁર્ અભિશસ્તેર્ અવદ્યાદ્ અગ્નીષોમાવ્ અમુઞ્ચતં ગૃભીતાન્ ॥

આન્યં દિવો માતરિશ્વા જભારામથ્નાદ્ અન્યમ્ પરિ શ્યેનો અદ્રેઃ ।
અગ્નીષોમા બ્રહ્મણા વાવૃધાનોરું યજ્ઞાય ચક્રથુર્ ઉ લોકમ્ ॥

અગ્નીષોમા હવિષઃ પ્રસ્થિતસ્ય વીતં હર્યતં વૃષણા જુષેથામ્ ।
સુશર્માણા સ્વવસા હિ ભૂતમ્ અથા ધત્તં યજમાનાય શં યોઃ ॥

યો અગ્નીષોમા હવિષા સપર્યાદ્ દેવદ્રીચા મનસા યો ઘૃતેન ।
તસ્ય વ્રતં રક્ષતમ્ પાતમ્ અંહસો વિશે જનાય મહિ શર્મ યચ્છતમ્ ॥

અગ્નીષોમા સવેદસા સહૂતી વનતં ગિરઃ ।
સં દેવત્રા બભૂવથુઃ ॥

અગ્નીષોમાવ્ અનેન વાં યો વાં ઘૃતેન દાશતિ ।
તસ્મૈ દીદયતમ્ બૃહત્ ॥

અગ્નીષોમાવ્ ઇમાનિ નો યુવં હવ્યા જુજોષતમ્ ।
આ યાતમ્ ઉપ નઃ સચા ॥

અગ્નીષોમા પિપૃતમ્ અર્વતો ન આ પ્યાયન્તામ્ ઉસ્રિયા હવ્યસૂદઃ ।
અસ્મે બલાનિ મઘવત્સુ ધત્તં કૃણુતં નો અધ્વરં શ્રુષ્ટિમન્તમ્ ॥