ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.092

એતા ઉ ત્યા ઉષસઃ કેતુમ્ અક્રત પૂર્વે અર્ધે રજસો ભાનુમ્ અઞ્જતે ।
નિષ્કૃણ્વાના આયુધાનીવ ધૃષ્ણવઃ પ્રતિ ગાવો ઽરુષીર્ યન્તિ માતરઃ ॥

ઉદ્ અપપ્તન્ન્ અરુણા ભાનવો વૃથા સ્વાયુજો અરુષીર્ ગા અયુક્ષત ।
અક્રન્ન્ ઉષાસો વયુનાનિ પૂર્વથા રુશન્તમ્ ભાનુમ્ અરુષીર્ અશિશ્રયુઃ ॥

અર્ચન્તિ નારીર્ અપસો ન વિષ્ટિભિઃ સમાનેન યોજનેના પરાવતઃ ।
ઇષં વહન્તીઃ સુકૃતે સુદાનવે વિશ્વેદ્ અહ યજમાનાય સુન્વતે ॥

અધિ પેશાંસિ વપતે નૃતૂર્ ઇવાપોર્ણુતે વક્ષ ઉસ્રેવ બર્જહમ્ ।
જ્યોતિર્ વિશ્વસ્મૈ ભુવનાય કૃણ્વતી ગાવો ન વ્રજં વ્ય્ ઉ1ષા આવર્ તમઃ ॥

પ્રત્ય્ અર્ચી રુશદ્ અસ્યા અદર્શિ વિ તિષ્ઠતે બાધતે કૃષ્ણમ્ અભ્વમ્ ।
સ્વરું ન પેશો વિદથેષ્વ્ અઞ્જઞ્ ચિત્રં દિવો દુહિતા ભાનુમ્ અશ્રેત્ ॥

અતારિષ્મ તમસસ્ પારમ્ અસ્યોષા ઉચ્છન્તી વયુના કૃણોતિ ।
શ્રિયે છન્દો ન સ્મયતે વિભાતી સુપ્રતીકા સૌમનસાયાજીગઃ ॥

ભાસ્વતી નેત્રી સૂનૃતાનાં દિવઃ સ્તવે દુહિતા ગોતમેભિઃ ।
પ્રજાવતો નૃવતો અશ્વબુધ્યાન્ ઉષો ગોઅગ્રાઁ ઉપ માસિ વાજાન્ ॥

ઉષસ્ તમ્ અશ્યાં યશસં સુવીરં દાસપ્રવર્ગં રયિમ્ અશ્વબુધ્યમ્ ।
સુદંસસા શ્રવસા યા વિભાસિ વાજપ્રસૂતા સુભગે બૃહન્તમ્ ॥

વિશ્વાનિ દેવી ભુવનાભિચક્ષ્યા પ્રતીચી ચક્ષુર્ ઉર્વિયા વિ ભાતિ ।
વિશ્વં જીવં ચરસે બોધયન્તી વિશ્વસ્ય વાચમ્ અવિદન્ મનાયોઃ ॥

પુનઃ-પુનર્ જાયમાના પુરાણી સમાનં વર્ણમ્ અભિ શુમ્ભમાના ।
શ્વઘ્નીવ કૃત્નુર્ વિજ આમિનાના મર્તસ્ય દેવી જરયન્ત્ય્ આયુઃ ॥

વ્યૂર્ણ્વતી દિવો અન્તાઁ અબોધ્ય્ અપ સ્વસારં સનુતર્ યુયોતિ ।
પ્રમિનતી મનુષ્યા યુગાનિ યોષા જારસ્ય ચક્ષસા વિ ભાતિ ॥

પશૂન્ ન ચિત્રા સુભગા પ્રથાના સિન્ધુર્ ન ક્ષોદ ઉર્વિયા વ્ય્ અશ્વૈત્ ।
અમિનતી દૈવ્યાનિ વ્રતાનિ સૂર્યસ્ય ચેતિ રશ્મિભિર્ દૃશાના ॥

ઉષસ્ તચ્ ચિત્રમ્ આ ભરાસ્મભ્યં વાજિનીવતિ ।
યેન તોકં ચ તનયં ચ ધામહે ॥

ઉષો અદ્યેહ ગોમત્ય્ અશ્વાવતિ વિભાવરિ ।
રેવદ્ અસ્મે વ્ય્ ઉચ્છ સૂનૃતાવતિ ॥

યુક્ષ્વા હિ વાજિનીવત્ય્ અશ્વાઁ અદ્યારુણાઁ ઉષઃ ।
અથા નો વિશ્વા સૌભગાન્ય્ આ વહ ॥

અશ્વિના વર્તિર્ અસ્મદ્ આ ગોમદ્ દસ્રા હિરણ્યવત્ ।
અર્વાગ્ રથં સમનસા નિ યચ્છતમ્ ॥

યાવ્ ઇત્થા શ્લોકમ્ આ દિવો જ્યોતિર્ જનાય ચક્રથુઃ ।
આ ન ઊર્જં વહતમ્ અશ્વિના યુવમ્ ॥

એહ દેવા મયોભુવા દસ્રા હિરણ્યવર્તની ।
ઉષર્બુધો વહન્તુ સોમપીતયે ॥