ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.094

ઇમં સ્તોમમ્ અર્હતે જાતવેદસે રથમ્ ઇવ સમ્ મહેમા મનીષયા ।
ભદ્રા હિ નઃ પ્રમતિર્ અસ્ય સંસદ્ય્ અગ્ને સખ્યે મા રિષામા વયં તવ ॥

યસ્મૈ ત્વમ્ આયજસે સ સાધત્ય્ અનર્વા ક્ષેતિ દધતે સુવીર્યમ્ ।
સ તૂતાવ નૈનમ્ અશ્નોત્ય્ અંહતિર્ અગ્ને સખ્યે મા રિષામા વયં તવ ॥

શકેમ ત્વા સમિધં સાધયા ધિયસ્ ત્વે દેવા હવિર્ અદન્ત્ય્ આહુતમ્ ।
ત્વમ્ આદિત્યાઁ આ વહ તાન્ હ્ય્ ઉ1શ્મસ્ય્ અગ્ને સખ્યે મા રિષામા વયં તવ ॥

ભરામેધ્મં કૃણવામા હવીંષિ તે ચિતયન્તઃ પર્વણા-પર્વણા વયમ્ ।
જીવાતવે પ્રતરં સાધયા ધિયો ઽગ્ને સખ્યે મા રિષામા વયં તવ ॥

વિશાં ગોપા અસ્ય ચરન્તિ જન્તવો દ્વિપચ્ ચ યદ્ ઉત ચતુષ્પદ્ અક્તુભિઃ ।
ચિત્રઃ પ્રકેત ઉષસો મહાઁ અસ્ય્ અગ્ને સખ્યે મા રિષામા વયં તવ ॥

ત્વમ્ અધ્વર્યુર્ ઉત હોતાસિ પૂર્વ્યઃ પ્રશાસ્તા પોતા જનુષા પુરોહિતઃ ।
વિશ્વા વિદ્વાઁ આર્ત્વિજ્યા ધીર પુષ્યસ્ય્ અગ્ને સખ્યે મા રિષામા વયં તવ ॥

યો વિશ્વતઃ સુપ્રતીકઃ સદૃઙ્ઙ્ અસિ દૂરે ચિત્ સન્ તળિદ્ ઇવાતિ રોચસે ।
રાત્ર્યાશ્ ચિદ્ અન્ધો અતિ દેવ પશ્યસ્ય્ અગ્ને સખ્યે મા રિષામા વયં તવ ॥

પૂર્વો દેવા ભવતુ સુન્વતો રથો ઽસ્માકં શંસો અભ્ય્ અસ્તુ દૂઢ્યઃ ।
તદ્ આ જાનીતોત પુષ્યતા વચો ઽગ્ને સખ્યે મા રિષામા વયં તવ ॥

વધૈર્ દુઃશંસાઁ અપ દૂઢ્યો જહિ દૂરે વા યે અન્તિ વા કે ચિદ્ અત્રિણઃ ।
અથા યજ્ઞાય ગૃણતે સુગં કૃધ્ય્ અગ્ને સખ્યે મા રિષામા વયં તવ ॥

યદ્ અયુક્થા અરુષા રોહિતા રથે વાતજૂતા વૃષભસ્યેવ તે રવઃ ।
આદ્ ઇન્વસિ વનિનો ધૂમકેતુનાગ્ને સખ્યે મા રિષામા વયં તવ ॥

અધ સ્વનાદ્ ઉત બિભ્યુઃ પતત્રિણો દ્રપ્સા યત્ તે યવસાદો વ્ય્ અસ્થિરન્ ।
સુગં તત્ તે તાવકેભ્યો રથેભ્યો ઽગ્ને સખ્યે મા રિષામા વયં તવ ॥

અયમ્ મિત્રસ્ય વરુણસ્ય ધાયસે ઽવયાતામ્ મરુતાં હેળો અદ્ભુતઃ ।
મૃળા સુ નો ભૂત્વ્ એષામ્ મનઃ પુનર્ અગ્ને સખ્યે મા રિષામા વયં તવ ॥

દેવો દેવાનામ્ અસિ મિત્રો અદ્ભુતો વસુર્ વસૂનામ્ અસિ ચારુર્ અધ્વરે ।
શર્મન્ સ્યામ તવ સપ્રથસ્તમે ઽગ્ને સખ્યે મા રિષામા વયં તવ ॥

તત્ તે ભદ્રં યત્ સમિદ્ધઃ સ્વે દમે સોમાહુતો જરસે મૃળયત્તમઃ ।
દધાસિ રત્નં દ્રવિણં ચ દાશુષે ઽગ્ને સખ્યે મા રિષામા વયં તવ ॥

યસ્મૈ ત્વં સુદ્રવિણો દદાશો ઽનાગાસ્ત્વમ્ અદિતે સર્વતાતા ।
યમ્ ભદ્રેણ શવસા ચોદયાસિ પ્રજાવતા રાધસા તે સ્યામ ॥

સ ત્વમ્ અગ્ને સૌભગત્વસ્ય વિદ્વાન્ અસ્માકમ્ આયુઃ પ્ર તિરેહ દેવ ।
તન્ નો મિત્રો વરુણો મામહન્તામ્ અદિતિઃ સિન્ધુઃ પૃથિવી ઉત દ્યૌઃ ॥