ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.041

યં રક્ષન્તિ પ્રચેતસો વરુણો મિત્રો અર્યમા ।
નૂ ચિત્ સ દભ્યતે જનઃ ॥

યમ્ બાહુતેવ પિપ્રતિ પાન્તિ મર્ત્યં રિષઃ ।
અરિષ્ટઃ સર્વ એધતે ॥

વિ દુર્ગા વિ દ્વિષઃ પુરો ઘ્નન્તિ રાજાન એષામ્ ।
નયન્તિ દુરિતા તિરઃ ॥

સુગઃ પન્થા અનૃક્ષર આદિત્યાસ ઋતં યતે ।
નાત્રાવખાદો અસ્તિ વઃ ॥

યં યજ્ઞં નયથા નર આદિત્યા ઋજુના પથા ।
પ્ર વઃ સ ધીતયે નશત્ ॥

સ રત્નમ્ મર્ત્યો વસુ વિશ્વં તોકમ્ ઉત ત્મના ।
અચ્છા ગચ્છત્ય્ અસ્તૃતઃ ॥

કથા રાધામ સખાયઃ સ્તોમમ્ મિત્રસ્યાર્યમ્ણઃ ।
મહિ પ્સરો વરુણસ્ય ॥

મા વો ઘ્નન્તમ્ મા શપન્તમ્ પ્રતિ વોચે દેવયન્તમ્ ।
સુમ્નૈર્ ઇદ્ વ આ વિવાસે ॥

ચતુરશ્ ચિદ્ દદમાનાદ્ બિભીયાદ્ આ નિધાતોઃ ।
ન દુરુક્તાય સ્પૃહયેત્ ॥