ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.038

કદ્ ધ નૂનં કધપ્રિયઃ પિતા પુત્રં ન હસ્તયોઃ ।
દધિધ્વે વૃક્તબર્હિષઃ ॥

ક્વ નૂનં કદ્ વો અર્થં ગન્તા દિવો ન પૃથિવ્યાઃ ।
ક્વ વો ગાવો ન રણ્યન્તિ ॥

ક્વ વઃ સુમ્ના નવ્યાંસિ મરુતઃ ક્વ સુવિતા ।
ક્વો3 વિશ્વાનિ સૌભગા ॥

યદ્ યૂયમ્ પૃશ્નિમાતરો મર્તાસઃ સ્યાતન ।
સ્તોતા વો અમૃતઃ સ્યાત્ ॥

મા વો મૃગો ન યવસે જરિતા ભૂદ્ અજોષ્યઃ ।
પથા યમસ્ય ગાદ્ ઉપ ॥

મો ષુ ણઃ પરા-પરા નિરૃતિર્ દુર્હણા વધીત્ ।
પદીષ્ટ તૃષ્ણયા સહ ॥

સત્યં ત્વેષા અમવન્તો ધન્વઞ્ ચિદ્ આ રુદ્રિયાસઃ ।
મિહં કૃણ્વન્ત્ય્ અવાતામ્ ॥

વાશ્રેવ વિદ્યુન્ મિમાતિ વત્સં ન માતા સિષક્તિ ।
યદ્ એષાં વૃષ્ટિર્ અસર્જિ ॥

દિવા ચિત્ તમઃ કૃણ્વન્તિ પર્જન્યેનોદવાહેન ।
યત્ પૃથિવીં વ્યુન્દન્તિ ॥

અધ સ્વનાન્ મરુતાં વિશ્વમ્ આ સદ્મ પાર્થિવમ્ ।
અરેજન્ત પ્ર માનુષાઃ ॥

મરુતો વીળુપાણિભિશ્ ચિત્રા રોધસ્વતીર્ અનુ ।
યાતેમ્ અખિદ્રયામભિઃ ॥

સ્થિરા વઃ સન્તુ નેમયો રથા અશ્વાસ એષામ્ ।
સુસંસ્કૃતા અભીશવઃ ॥

અચ્છા વદા તના ગિરા જરાયૈ બ્રહ્મણસ્ પતિમ્ ।
અગ્નિમ્ મિત્રં ન દર્શતમ્ ॥

મિમીહિ શ્લોકમ્ આસ્યે પર્જન્ય ઇવ તતનઃ ।
ગાય ગાયત્રમ્ ઉક્થ્યમ્ ॥

વન્દસ્વ મારુતં ગણં ત્વેષમ્ પનસ્યુમ્ અર્કિણમ્ ।
અસ્મે વૃદ્ધા અસન્ન્ ઇહ ॥