ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.039

પ્ર યદ્ ઇત્થા પરાવતઃ શોચિર્ ન માનમ્ અસ્યથ ।
કસ્ય ક્રત્વા મરુતઃ કસ્ય વર્પસા કં યાથ કં હ ધૂતયઃ ॥

સ્થિરા વઃ સન્ત્વ્ આયુધા પરાણુદે વીળૂ ઉત પ્રતિષ્કભે ।
યુષ્માકમ્ અસ્તુ તવિષી પનીયસી મા મર્ત્યસ્ય માયિનઃ ॥

પરા હ યત્ સ્થિરં હથ નરો વર્તયથા ગુરુ ।
વિ યાથન વનિનઃ પૃથિવ્યા વ્ય્ આશાઃ પર્વતાનામ્ ॥

નહિ વઃ શત્રુર્ વિવિદે અધિ દ્યવિ ન ભૂમ્યાં રિશાદસઃ ।
યુષ્માકમ્ અસ્તુ તવિષી તના યુજા રુદ્રાસો નૂ ચિદ્ આધૃષે ॥

પ્ર વેપયન્તિ પર્વતાન્ વિ વિઞ્ચન્તિ વનસ્પતીન્ ।
પ્રો આરત મરુતો દુર્મદા ઇવ દેવાસઃ સર્વયા વિશા ॥

ઉપો રથેષુ પૃષતીર્ અયુગ્ધ્વમ્ પ્રષ્ટિર્ વહતિ રોહિતઃ ।
આ વો યામાય પૃથિવી ચિદ્ અશ્રોદ્ અબીભયન્ત માનુષાઃ ॥

આ વો મક્ષૂ તનાય કં રુદ્રા અવો વૃણીમહે ।
ગન્તા નૂનં નો ઽવસા યથા પુરેત્થા કણ્વાય બિભ્યુષે ॥

યુષ્મેષિતો મરુતો મર્ત્યેષિત આ યો નો અભ્વ ઈષતે ।
વિ તં યુયોત શવસા વ્ય્ ઓજસા વિ યુષ્માકાભિર્ ઊતિભિઃ ॥

અસામિ હિ પ્રયજ્યવઃ કણ્વં દદ પ્રચેતસઃ ।
અસામિભિર્ મરુત આ ન ઊતિભિર્ ગન્તા વૃષ્ટિં ન વિદ્યુતઃ ॥

અસામ્ય્ ઓજો બિભૃથા સુદાનવો ઽસામિ ધૂતયઃ શવઃ ।
ઋષિદ્વિષે મરુતઃ પરિમન્યવ ઇષું ન સૃજત દ્વિષમ્ ॥