ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.025

યચ્ ચિદ્ ધિ તે વિશો યથા પ્ર દેવ વરુણ વ્રતમ્ ।
મિનીમસિ દ્યવિ-દ્યવિ ॥

મા નો વધાય હત્નવે જિહીળાનસ્ય રીરધઃ ।
મા હૃણાનસ્ય મન્યવે ॥

વિ મૃળીકાય તે મનો રથીર્ અશ્વં ન સંદિતમ્ ।
ગીર્ભિર્ વરુણ સીમહિ ॥

પરા હિ મે વિમન્યવઃ પતન્તિ વસ્યïષ્ટયે ।
વયો ન વસતીર્ ઉપ ॥

કદા ક્ષત્રશ્રિયં નરમ્ આ વરુણં કરામહે ।
મૃળીકાયોરુચક્ષસમ્ ॥

તદ્ ઇત્ સમાનમ્ આશાતે વેનન્તા ન પ્ર યુચ્છતઃ ।
ધૃતવ્રતાય દાશુષે ॥

વેદા યો વીનામ્ પદમ્ અન્તરિક્ષેણ પતતામ્ ।
વેદ નાવઃ સમુદ્રિયઃ ॥

વેદ માસો ધૃતવ્રતો દ્વાદશ પ્રજાવતઃ ।
વેદા ય ઉપજાયતે ॥

વેદ વાતસ્ય વર્તનિમ્ ઉરોર્ ઋષ્વસ્ય બૃહતઃ ।
વેદા યે અધ્યાસતે ॥

નિ ષસાદ ધૃતવ્રતો વરુણઃ પસ્ત્યા3સ્વ્ આ ।
સામ્રાજ્યાય સુક્રતુઃ ॥

અતો વિશ્વાન્ય્ અદ્ભુતા ચિકિત્વાઁ અભિ પશ્યતિ ।
કૃતાનિ યા ચ કર્ત્વા ॥

સ નો વિશ્વાહા સુક્રતુર્ આદિત્યઃ સુપથા કરત્ ।
પ્ર ણ આયૂંષિ તારિષત્ ॥

બિભ્રદ્ દ્રાપિં હિરણ્યયં વરુણો વસ્ત નિર્ણિજમ્ ।
પરિ સ્પશો નિ ષેદિરે ॥

ન યં દિપ્સન્તિ દિપ્સવો ન દ્રુહ્વાણો જનાનામ્ ।
ન દેવમ્ અભિમાતયઃ ॥

ઉત યો માનુષેષ્વ્ આ યશશ્ ચક્રે અસામ્ય્ આ ।
અસ્માકમ્ ઉદરેષ્વ્ આ ॥

પરા મે યન્તિ ધીતયો ગાવો ન ગવ્યૂતીર્ અનુ ।
ઇચ્છન્તીર્ ઉરુચક્ષસમ્ ॥

સં નુ વોચાવહૈ પુનર્ યતો મે મધ્વ્ આભૃતમ્ ।
હોતેવ ક્ષદસે પ્રિયમ્ ॥

દર્શં નુ વિશ્વદર્શતં દર્શં રથમ્ અધિ ક્ષમિ ।
એતા જુષત મે ગિરઃ ॥

ઇમમ્ મે વરુણ શ્રુધી હવમ્ અદ્યા ચ મૃળય ।
ત્વામ્ અવસ્યુર્ આ ચકે ॥

ત્વં વિશ્વસ્ય મેધિર દિવશ્ ચ ગ્મશ્ ચ રાજસિ ।
સ યામનિ પ્રતિ શ્રુધિ ॥

ઉદ્ ઉત્તમમ્ મુમુગ્ધિ નો વિ પાશમ્ મધ્યમં ચૃત ।
અવાધમાનિ જીવસે ॥