ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.024

કસ્ય નૂનં કતમસ્યામૃતાનામ્ મનામહે ચારુ દેવસ્ય નામ ।
કો નો મહ્યા અદિતયે પુનર્ દાત્ પિતરં ચ દૃશેયમ્ માતરં ચ ॥

અગ્નેર્ વયમ્ પ્રથમસ્યામૃતાનામ્ મનામહે ચારુ દેવસ્ય નામ ।
સ નો મહ્યા અદિતયે પુનર્ દાત્ પિતરં ચ દૃશેયમ્ માતરં ચ ॥

અભિ ત્વા દેવ સવિતર્ ઈશાનં વાર્યાણામ્ ।
સદાવન્ ભાગમ્ ઈમહે ॥

યશ્ ચિદ્ ધિ ત ઇત્થા ભગઃ શશમાનઃ પુરા નિદઃ ।
અદ્વેષો હસ્તયોર્ દધે ॥

ભગભક્તસ્ય તે વયમ્ ઉદ્ અશેમ તવાવસા ।
મૂર્ધાનં રાય આરભે ॥

નહિ તે ક્ષત્રં ન સહો ન મન્યું વયશ્ ચનામી પતયન્ત આપુઃ ।
નેમા આપો અનિમિષં ચરન્તીર્ ન યે વાતસ્ય પ્રમિનન્ત્ય્ અભ્વમ્ ॥

અબુધ્ને રાજા વરુણો વનસ્યોર્ધ્વં સ્તૂપં દદતે પૂતદક્ષઃ ।
નીચીનાઃ સ્થુર્ ઉપરિ બુધ્ન એષામ્ અસ્મે અન્તર્ નિહિતાઃ કેતવઃ સ્યુઃ ॥

ઉરું હિ રાજા વરુણશ્ ચકાર સૂર્યાય પન્થામ્ અન્વેતવા ઉ ।
અપદે પાદા પ્રતિધાતવે ઽકર્ ઉતાપવક્તા હૃદયાવિધશ્ ચિત્ ॥

શતં તે રાજન્ ભિષજઃ સહસ્રમ્ ઉર્વી ગભીરા સુમતિષ્ ટે અસ્તુ ।
બાધસ્વ દૂરે નિરૃતિમ્ પરાચૈઃ કૃતં ચિદ્ એનઃ પ્ર મુમુગ્ધ્ય્ અસ્મત્ ॥

અમી ય ઋક્ષા નિહિતાસ ઉચ્ચા નક્તં દદૃશ્રે કુહ ચિદ્ દિવેયુઃ ।
અદબ્ધાનિ વરુણસ્ય વ્રતાનિ વિચાકશચ્ ચન્દ્રમા નક્તમ્ એતિ ॥

તત્ ત્વા યામિ બ્રહ્મણા વન્દમાનસ્ તદ્ આ શાસ્તે યજમાનો હવિર્ભિઃ ।
અહેળમાનો વરુણેહ બોધ્ય્ ઉરુશંસ મા ન આયુઃ પ્ર મોષીઃ ॥

તદ્ ઇન્ નક્તં તદ્ દિવા મહ્યમ્ આહુસ્ તદ્ અયં કેતો હૃદ આ વિ ચષ્ટે ।
શુનઃશેપો યમ્ અહ્વદ્ ગૃભીતઃ સો અસ્માન્ રાજા વરુણો મુમોક્તુ ॥

શુનઃશેપો હ્ય્ અહ્વદ્ ગૃભીતસ્ ત્રિષ્વ્ આદિત્યં દ્રુપદેષુ બદ્ધઃ ।
અવૈનં રાજા વરુણઃ સસૃજ્યાદ્ વિદ્વાઁ અદબ્ધો વિ મુમોક્તુ પાશાન્ ॥

અવ તે હેળો વરુણ નમોભિર્ અવ યજ્ઞેભિર્ ઈમહે હવિર્ભિઃ ।
ક્ષયન્ન્ અસ્મભ્યમ્ અસુર પ્રચેતા રાજન્ન્ એનાંસિ શિશ્રથઃ કૃતાનિ ॥

ઉદ્ ઉત્તમં વરુણ પાશમ્ અસ્મદ્ અવાધમં વિ મધ્યમં શ્રથાય ।
અથા વયમ્ આદિત્ય વ્રતે તવાનાગસો અદિતયે સ્યામ ॥