ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.015

ઇન્દ્ર સોમમ્ પિબ ઋતુના ત્વા વિશન્ત્વ્ ઇન્દવઃ ।
મત્સરાસસ્ તદોકસઃ ॥

મરુતઃ પિબત ઋતુના પોત્રાદ્ યજ્ઞમ્ પુનીતન ।
યૂયં હિ ષ્ઠા સુદાનવઃ ॥

અભિ યજ્ઞં ગૃણીહિ નો ગ્નાવો નેષ્ટઃ પિબ ઋતુના ।
ત્વં હિ રત્નધા અસિ ॥

અગ્ને દેવાઁ ઇહા વહ સાદયા યોનિષુ ત્રિષુ ।
પરિ ભૂષ પિબ ઋતુના ॥

બ્રાહ્મણાદ્ ઇન્દ્ર રાધસઃ પિબા સોમમ્ ઋતૂઁર્ અનુ ।
તવેદ્ ધિ સખ્યમ્ અસ્તૃતમ્ ॥

યુવં દક્ષં ધૃતવ્રત મિત્રાવરુણ દૂળભમ્ ।
ઋતુના યજ્ઞમ્ આશાથે ॥

દ્રવિણોદા દ્રવિણસો ગ્રાવહસ્તાસો અધ્વરે ।
યજ્ઞેષુ દેવમ્ ઈળતે ॥

દ્રવિણોદા દદાતુ નો વસૂનિ યાનિ શૃણ્વિરે ।
દેવેષુ તા વનામહે ॥

દ્રવિણોદાઃ પિપીષતિ જુહોત પ્ર ચ તિષ્ઠત ।
નેષ્ટ્રાદ્ ઋતુભિર્ ઇષ્યત ॥

યત્ ત્વા તુરીયમ્ ઋતુભિર્ દ્રવિણોદો યજામહે ।
અધ સ્મા નો દદિર્ ભવ ॥

અશ્વિના પિબતમ્ મધુ દીદ્યગ્ની શુચિવ્રતા ।
ઋતુના યજ્ઞવાહસા ॥

ગાર્હપત્યેન સન્ત્ય ઋતુના યજ્ઞનીર્ અસિ ।
દેવાન્ દેવયતે યજ ॥