ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.013

સુસમિદ્ધો ન આ વહ દેવાઁ અગ્ને હવિષ્મતે ।
હોતઃ પાવક યક્ષિ ચ ॥

મધુમન્તં તનૂનપાદ્ યજ્ઞં દેવેષુ નઃ કવે ।
અદ્યા કૃણુહિ વીતયે ॥

નરાશંસમ્ ઇહ પ્રિયમ્ અસ્મિન્ યજ્ઞ ઉપ હ્વયે ।
મધુજિહ્વં હવિષ્કૃતમ્ ॥

અગ્ને સુખતમે રથે દેવાઁ ઈળિત આ વહ ।
અસિ હોતા મનુર્હિતઃ ॥

સ્તૃણીત બર્હિર્ આનુષગ્ ઘૃતપૃષ્ઠમ્ મનીષિણઃ ।
યત્રામૃતસ્ય ચક્ષણમ્ ॥

વિ શ્રયન્તામ્ ઋતાવૃધો દ્વારો દેવીર્ અસશ્ચતઃ ।
અદ્યા નૂનં ચ યષ્ટવે ॥

નક્તોષાસા સુપેશસાસ્મિન્ યજ્ઞ ઉપ હ્વયે ।
ઇદં નો બર્હિર્ આસદે ॥

તા સુજિહ્વા ઉપ હ્વયે હોતારા દૈવ્યા કવી ।
યજ્ઞં નો યક્ષતામ્ ઇમમ્ ॥

ઇળા સરસ્વતી મહી તિસ્રો દેવીર્ મયોભુવઃ ।
બર્હિઃ સીદન્ત્વ્ અસ્રિધઃ ॥

ઇહ ત્વષ્ટારમ્ અગ્રિયં વિશ્વરૂપમ્ ઉપ હ્વયે ।
અસ્માકમ્ અસ્તુ કેવલઃ ॥

અવ સૃજા વનસ્પતે દેવ દેવેભ્યો હવિઃ ।
પ્ર દાતુર્ અસ્તુ ચેતનમ્ ॥

સ્વાહા યજ્ઞં કૃણોતનેન્દ્રાય યજ્વનો ગૃહે ।
તત્ર દેવાઁ ઉપ હ્વયે ॥