ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.012

અગ્નિં દૂતં વૃણીમહે હોતારં વિશ્વવેદસમ્ ।
અસ્ય યજ્ઞસ્ય સુક્રતુમ્ ॥

અગ્નિમ્-અગ્નિં હવીમભિઃ સદા હવન્ત વિશ્પતિમ્ ।
હવ્યવાહમ્ પુરુપ્રિયમ્ ॥

અગ્ને દેવાઁ ઇહા વહ જજ્ઞાનો વૃક્તબર્હિષે ।
અસિ હોતા ન ઈડ્યઃ ॥

તાઁ ઉશતો વિ બોધય યદ્ અગ્ને યાસિ દૂત્યમ્ ।
દેવૈર્ આ સત્સિ બર્હિષિ ॥

ઘૃતાહવન દીદિવઃ પ્રતિ ષ્મ રિષતો દહ ।
અગ્ને ત્વં રક્ષસ્વિનઃ ॥

અગ્નિનાગ્નિઃ સમ્ ઇધ્યતે કવિર્ ગૃહપતિર્ યુવા ।
હવ્યવાડ્ જુહ્વાસ્યઃ ॥

કવિમ્ અગ્નિમ્ ઉપ સ્તુહિ સત્યધર્માણમ્ અધ્વરે ।
દેવમ્ અમીવચાતનમ્ ॥

યસ્ ત્વામ્ અગ્ને હવિષ્પતિર્ દૂતં દેવ સપર્યતિ ।
તસ્ય સ્મ પ્રાવિતા ભવ ॥

યો અગ્નિં દેવવીતયે હવિષ્માઁ આવિવાસતિ ।
તસ્મૈ પાવક મૃળય ॥

સ નઃ પાવક દીદિવો ઽગ્ને દેવાઁ ઇહા વહ ।
ઉપ યજ્ઞં હવિશ્ ચ નઃ ॥

સ નઃ સ્તવાન આ ભર ગાયત્રેણ નવીયસા ।
રયિં વીરવતીમ્ ઇષમ્ ॥

અગ્ને શુક્રેણ શોચિષા વિશ્વાભિર્ દેવહૂતિભિઃ ।
ઇમં સ્તોમં જુષસ્વ નઃ ॥