ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.011

ઇન્દ્રં વિશ્વા અવીવૃધન્ સમુદ્રવ્યચસં ગિરઃ ।
રથીતમં રથીનાં વાજાનાં સત્પતિમ્ પતિમ્ ॥

સખ્યે ત ઇન્દ્ર વાજિનો મા ભેમ શવસસ્ પતે ।
ત્વામ્ અભિ પ્ર ણોનુમો જેતારમ્ અપરાજિતમ્ ॥

પૂર્વીર્ ઇન્દ્રસ્ય રાતયો ન વિ દસ્યન્ત્ય્ ઊતયઃ ।
યદી વાજસ્ય ગોમતઃ સ્તોતૃભ્યો મંહતે મઘમ્ ॥

પુરામ્ ભિન્દુર્ યુવા કવિર્ અમિતૌજા અજાયત ।
ઇન્દ્રો વિશ્વસ્ય કર્મણો ધર્તા વજ્રી પુરુષ્ટુતઃ ॥

ત્વં વલસ્ય ગોમતો ઽપાવર્ અદ્રિવો બિલમ્ ।
ત્વાં દેવા અબિભ્યુષસ્ તુજ્યમાનાસ આવિષુઃ ॥

તવાહં શૂર રાતિભિઃ પ્રત્ય્ આયં સિન્ધુમ્ આવદન્ ।
ઉપાતિષ્ઠન્ત ગિર્વણો વિદુષ્ ટે તસ્ય કારવઃ ॥

માયાભિર્ ઇન્દ્ર માયિનં ત્વં શુષ્ણમ્ અવાતિરઃ ।
વિદુષ્ ટે તસ્ય મેધિરાસ્ તેષાં શ્રવાંસ્ય્ ઉત્ તિર ॥

ઇન્દ્રમ્ ઈશાનમ્ ઓજસાભિ સ્તોમા અનૂષત ।
સહસ્રં યસ્ય રાતય ઉત વા સન્તિ ભૂયસીઃ ॥