રેવાખાણ્ડ (સંશોધિત પાઠ) · અધ્યાય 49
॥ ઇતિ શ્રીસ્કાન્દે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં પઞ્ચમ આવન્ત્યખણ્ડે રેવાખણ્ડે ઽન્ધકવધતદ્વરપ્રદાનવર્ણનં નામાષ્ટચત્વારિંશો ઽધ્યાયઃ ॥
ર્ક્વ્ અધ્યાય 49
માર્કણ્ડેય ઉવાચ:
અન્ધકં તુ નિહત્યાથ દેવદેવો મહેશ્વરઃ ।
ઉમયા સહિતો રુદ્રઃ કૈલાસમગમન્નગમ્
આગતાશ્ચ તતો દેવા બ્રહ્માદ્યાશ્ચ સવાસવાઃ ।
હૃષ્ટાસ્તુષ્ટાશ્ચ તે સર્વે પ્રણેમુઃ પાર્વતીપતિમ્
ઈશ્વર ઉવાચ:
ઉપાવિશન્તુ તે સર્વે યે કેચન સમાગતાઃ ।
નિહતો દાનવો હ્યેષ ગીર્વાણાર્થે પિતામહ
રક્તેન તસ્ય મે શૂલં નિર્મલં નૈવ જાયતે ।
શુભવ્રતતપોજપ્યરતો બ્રહ્મન્મયા હતઃ
કર્તુમિચ્છામ્યહં સમ્યક્ તીર્થયાનં ચતુર્મુખ ।
આગચ્છન્તુ મયા સાર્દ્ધં યે યૂયમિહ સંગતાઃ
ઇત્યુક્ત્વા દેવદેવેશઃ પ્રભાસં પ્રતિનિર્યયૌ ।
પ્રભાસાદ્યાનિ તીર્થાનિ ગઙ્ગાસાગરમધ્યતઃ
અવગાહ્યાપિ સર્વાણિ નૈર્મલ્યં નાભવન્નૃપ ।
નર્મદાયાં તતો ગત્વા દેવો દેવૈઃ સમન્વિતઃ
ઉત્તરં દક્ષિણં કૂલમ્ અવાગાહત્ પ્રિયવ્રતઃ ।
ગતસ્તુ દક્ષિણે કૂલે પર્વતે ભૃગુસંજ્ઞિતમ્
તત્ર સ્થિત્વા મહાદેવો દેવૈઃ સહ મહીપતે ।
ભ્રાન્ત્વા ભ્રાન્ત્વા ચિરં શ્રાન્તો નિર્વિણ્ણો નિષસાદ હ
મનોહારિ યતઃ સ્થાનં સર્વેષાં વૈ દિવૌકસામ્ ।
તીર્થં વિશિષ્ટં તન્મત્વા સ્થિતો દેવો મહેશ્વરઃ
ગિરિં વિવ્યાધ શૂલેન ભિન્નં તેન રસાતલમ્ ।
નિર્મલં ચાભવચ્છૂલં ન લેપો દૃશ્યતે ક્વચિત્
દેવૈર્ આહ્વાનિતા તત્ર મહાપુણ્યા ચ ભારતી ।
પર્વતાન્ નિઃસૃતા તત્ર મહાપુણ્યા સરસ્વતી
દ્વિતીયઃ સઙ્ગમસ્ તત્ર યથા વેણ્યાં સિતાસિતઃ ।
તત્ર બ્રહ્મા સ્વયં દેવો બ્રહ્મેશં લિઙ્ગમ્ ઉત્તમમ્
સંસ્થાપયામાસ પુણ્યં સર્વદુઃખઘ્નમુત્તમમ્ ।
તસ્ય યામ્યે દિશો ભાગે સ્વયં દેવો જનાર્દનઃ
તિષ્ઠતે ચ સદા તત્ર વિષ્ણુપાદાગ્રસંસ્થિતા ।
અમ્ભસો ન ભવેન્ માર્ગઃ કુણ્ડમધ્યસ્થિતસ્ય ચ
શૂલાગ્રેણ કૃતા રેખા તતસ્ તોયં વહેન્ નૃપ ।
તત્ તોયં ચ ગતં તત્ર યત્ર રેવા મહાનદી
જલલિઙ્ગં મહાપુણ્યં ચકતીર્થં નૃપોત્તમ ।
શૂલભેદે ચ દેવેશઃ સ્નાનં કુર્યાદ્ યથાવિધિ
આત્માનં મન્યતે શુદ્ધં ન કિંચિત્ કલ્મષં કૃતમ્ ।
તસ્યૈવોત્તરકાષ્ઠાયાં દેવદેવો જગદ્ગુરુઃ
આત્મના દેવદેવેશઃ શૂલપાણિઃ પ્રતિષ્ઠિતઃ ।
સર્વતીર્થેષુ તત્તીર્થં સર્વદેવમયં પરમ્
સર્વપાપહરં પુણ્યં સર્વદુઃખઘ્નમ્ ઉત્તમમ્ ।
તત્ર તીર્થે પ્રતિષ્ઠાપ્ય દેવદેવં જગદ્ગુરુઃ
રક્ષાપાલાંસ્ તતો મુક્ત્વા શતં સાષ્ટવિનાયકાન્ ।
ક્ષેત્રપાલાઃ શતં સાષ્ટં તદ્રક્ષન્તિ પ્રયત્નતઃ
વિઘ્નાસ્તસ્યોપજાયન્તે યસ્તત્ર સ્થાતુમ્ ઇચ્છતિ ।
કેચિત્ કુટુમ્બાત્તતાસુ વ્યાગ્રાઃ કેચિત્ કૃષીષુ ચ
કેચિત્સભાં પ્રકુર્વન્તિ કેચિદ્દ્રવ્યાર્જને રતાઃ ।
પરોક્ષવાદં કુર્વન્તિ કે ઽપિ હિંસારતાઃ સદા
પરદારરતાઃ કેચિત્કેચિદ્વૃત્તિવિહિંસકાઃ ।
અન્યે કેચિદ્વદન્ત્યેવં કથં તીર્થેષુ ગમ્યતે
ક્ષુધયા પીડ્યતે ભાર્યા પુત્રભૃત્યાદયસ્ તદા ।
મોહજાલેષુ યોજ્યન્તે એવં દેવગણૈર્ નરાઃ
પાપાચારાશ્ચ યે મર્ત્યાઃ સ્નાનં તેષાં ન જાયતે ।
સંરક્ષન્તિ ચ તત્તીર્થં દેવભૃત્યગણાઃ સદા
ધન્યાઃ પુણ્યાશ્ચ યે મર્ત્યાસ્ તેષાં સ્નાનં પ્રજાયતે ।
સરસ્વત્યા ભોગવત્યા દેવનદ્યા વિશેષતઃ
અયં તુ સઙ્ગમઃ પુણ્યો યથા વેણ્યાં સિતાસિતઃ ।
દૃષ્ટ્વા તીર્થં તુ તે સર્વે ગીર્વાણા હૃષ્ટચેતસઃ
દેવસ્ય સન્નિધૌ ભૂત્વા વર્ણયામાસુરુત્તમમ્ ।
ઇદં તીર્થં તુ દેવેશ ગયાતીર્થેન તે સમમ્
ગુહ્યાદ્ગુહ્યતમં તીર્થં ન ભૂતં ન ભવિષ્યતિ ।
શૂલપાણિઃ સમભ્યર્ચ્ય ઇન્દ્રાદ્યૈરપ્સરોગણૈઃ
યક્ષકિન્નરગન્ધર્વૈર્ દિક્પાલૈર્ લોકપૈરપિ ।
નૃત્યગીતૈસ્ તથા સ્તોત્રૈઃ સર્વૈશ્ચાપિ સુરાસુરૈઃ
પૂજ્યમાનો ગણૈઃ સર્વૈઃ સિદ્ધૈર્ નાગૈર્ મહેશ્વરઃ ।
દેવેન ભેદિતં તત્ર શૂલાગ્રેણ નરાધિપ
ત્રિધા યત્રેક્ષ્યતે ઽદ્યાપિ હ્યાવર્તઃ સુરપૂરિતઃ ।
કુણ્ડત્રયં નરવ્યાઘ્ર મહત્કલકલાન્વિતમ્
સર્વપાપક્ષયકરં સર્વદુઃખઘ્નમ્ ઉત્તમમ્ ।
તત્ર તીર્થે તુ યઃ સ્નાતિ ઉપવાસપરાયણઃ
દીક્ષામન્ત્રવિહીનો ઽપિ મુચ્યતે ચાબ્દિકાદઘાત્ ।
યે પુનર્વિધિવત્સ્નાન્તિ મન્ત્રૈઃ પઞ્ચભિરેવ ચ
વેદોક્તૈઃ પઞ્ચભિર્મન્ત્રૈઃ સહિરણ્યઘટૈઃ શુભૈઃ ।
અક્ષરૈર્ દશભિશ્ચૈવ ષડ્ભિર્વા ત્રિભિરેવ વા
પૃથગ્ભૂતૈર્દ્વિજાતીનાં તીર્થે કાર્યં નરાધિપ ।
બ્રહ્મક્ષત્રવિશાં વાપિ સ્ત્રીશૂદ્રાણાં તથૈવ ચ
પુરુષાણાં ત્રયીં ધ્યાત્વા સ્નાનં કુર્યાદ્ યથાવિધિ ।
દશાક્ષરેણ મન્ત્રેણ યે પિબન્તિ જલં નરાઃ
તે ગચ્છન્તિ પરં લોકં યત્ર દેવો મહેશ્વરઃ ।
કેદારે ચ યથા પીતં રુદ્રકુણ્ડે તથૈવ ચ
પઞ્ચરેફસમાયુક્તં ક્ષકારં સુરપૂજિતમ્ ।
ઓઙ્કારેણ સમાયુક્તમ્ એતદ્ વેદ્યં પ્રકીર્તિતમ્
યસ્તત્ર કુરુતે સ્નાનં વિધિયુક્તો જિતેન્દ્રિયઃ ।
તિલમિશ્રેણ તોયેન તર્પયેત્ પિતૃદેવતાઃ
કુલાનાં તારયેદ્ વિંશં દશપૂર્વાન્દશાપરાન્ ।
ગયાદિપઞ્ચસ્થાનેષુ યઃ શ્રાદ્ધં કુરુતે નરઃ
સ તત્ર ફલમાપ્નોતિ શૂલભેદે ન સંશયઃ ।
યસ્તત્ર વિધિના યુક્તો દદ્યાદ્દાનાનિ ભક્તિતઃ
તુદક્ષયં ફલં તત્ર સુકૃતં દુષ્કૃતં તથા ।
ગયાશિરો યથા પુણ્યં પિતૃકાર્યેષુ સર્વદા
શૂલભેદં તથા પુણ્યં સ્નાનદાનાદિતર્પણૈઃ ।
ભક્ત્યા દદાતિ યસ્તત્ર કાઞ્ચનં ગાં મહીં તિલાન્
આસનોપાનહૌ શય્યાં વરાશ્વાન્ ક્ષત્રિયસ્ તથા ।
વસ્ત્રયુગ્મં ચ ધાન્યં ચ ગૃહં પૂર્ણં પ્રયત્નતઃ
સયોક્ત્રં લાઙ્ગલં દદ્યાત્ કૃષ્ટાં ચૈવ વસુંધરામ્ ।
દાનાન્યેતાનિ યો દદ્યાદ્ બ્રાહ્મણે વેદપારગે
શ્રોત્રિયે કુલસમ્પન્ને શુચિષ્મતિ જિતેન્દ્રિયે ।
શ્રુતાધ્યયનસમ્પન્ને દમ્ભહીને ક્રિયાન્વિતે ।
ત્રયોદશાહઃસ્વેકૈકં ત્રયોદશગુણં ભવેત્
મૂળ પાઠ: Revākhāṇḍa of the Vāyupurāṇa (RKV) · Edition: Śrīkṛṣṇadās, Kṣemrāj (ed.): Śrīskandamahāpurāṇam. Veṅkateśvara Steam Press, Bombay: 1910 and its reprint: Siṃha, Nāgaśaraṇa (ed.): Śrīskandamahāpurāṇam. pañcama bhāga: śrī āvantyakhaṇḍam. Nag Publishers, Delhi: 1986. · Data entry Jürgen Neuss · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0