રેવાખાણ્ડ (સંશોધિત પાઠ) · અધ્યાય 210

॥ ઇતિ શ્રીસ્કાન્દે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં પઞ્ચમ આવન્ત્યખણ્ડે રેવાખણ્ડે ભારભૂતિતીર્થમાહાત્મ્યવર્ણનં નામ નવાધિકદ્વિશતતમો ઽધ્યાયઃ ॥
ર્ક્વ્ અધ્યાય 210
શ્રીમાર્કણ્ડેય ઉવાચ:
તસ્યૈવાનન્તરં તાત પુઙ્ખિલં તીર્થમુત્તમમ્ ।
તત્ર તીર્થે પુરા પુઙ્ખઃ પાર્થ સિદ્ધિમુપાગતઃ

જામદગ્ન્યો મહાતેજાઃ ક્ષત્રિયાન્તકરઃ પ્રભુઃ ।
તપઃ કૃત્વા સુવિપુલં નર્મદોત્તરતીરભાક્

તતઃ પ્રભૃતિ વિખ્યાતં પુઙ્ખતીર્થં નરેશ્વર ।
તત્ર તીર્થે તુ યઃ સ્નાત્વા હ્યારાધ્ય પરમેશ્વરમ્

ઇહલોકે બલૈર્યુક્તઃ પરે મોક્ષમવાપ્નુયાત્ ।
દેવાન્પિત્ઃન્ સમભ્યર્ચ્ય પિત્ઃણામ્ અનૃણી ભવેત્

તત્ર તીર્થે નરો યસ્તુ પ્રાણત્યાગં કરોતિ વૈ ।
અનિવર્તિકા ગતિસ્ તસ્ય રુદ્રલોકાદ્ અસંશયમ્

તત્ર તીર્થે નરઃ સ્નાત્વા હયમેધફલં લભેત્

તત્ર તીર્થે નરો યસ્તુ બ્રાહ્મણાન્ ભોજયેન્ નૃપ ।
એકસ્મિન્ ભોજિતે વિપ્રે કોટિર્ભવતિ ભોજિતા

તત્ર તીર્થે તુ યઃ કશ્ચિત્ પૂજયેદ્ વૃષભધ્વજમ્ ।
વાજપેયસ્ય યજ્ઞસ્ય ફલં પ્રાપ્નોત્યસંશયમ્