રામાયણ · અધ્યાય 4.015

અથ તસ્ય નિનાદં તં સુગ્રીવસ્ય મહાત્મનઃ
શુશ્રાવાન્તઃપુરગતો વાલી ભ્રાતુર્ અમર્ષણઃ

શ્રુત્વા તુ તસ્ય નિનદં સર્વભૂતપ્રકમ્પનમ્
મદશ્ ચૈકપદે નષ્ટઃ ક્રોધશ્ ચાપતિતો મહાન્

સ તુ રોષપરીતાઙ્ગો વાલી સંધ્યાતપપ્રભઃ
ઉપરક્ત ઇવાદિત્યઃ સદ્યો નિષ્પ્રભતાં ગતઃ

વાલી દંષ્ટ્રા કરાલસ્ તુ ક્રોધાદ્ દીપ્તાગ્નિસંનિભઃ
ભાત્ય્ ઉત્પતિતપદ્માભઃ સમૃણાલ ઇવ હ્રદઃ

શબ્દં દુર્મર્ષણં શ્રુત્વા નિષ્પપાત તતો હરિઃ
વેગેન ચરણન્યાસૈર્ દારયન્ન્ ઇવ મેદિનીમ્

તં તુ તારા પરિષ્વજ્ય સ્નેહાદ્ દર્શિતસૌહૃદા
ઉવાચ ત્રસ્તસંભ્રાન્તા હિતોદર્કમ્ ઇદં વચઃ

સાધુ ક્રોધમ્ ઇમં વીર નદી વેગમ્ ઇવાગતમ્
શયનાદ્ ઉત્થિતઃ કાલ્યં ત્યજ ભુક્તામ્ ઇવ સ્રજમ્

સહસા તવ નિષ્ક્રામો મમ તાવન્ ન રોચતે
શ્રૂયતામ્ અભિધાસ્યામિ યન્નિમિત્તં નિવાર્યસે

પૂર્વમ્ આપતિતઃ ક્રોધાત્ સ ત્વામ્ આહ્વયતે યુધિ
નિષ્પત્ય ચ નિરસ્તસ્ તે હન્યમાનો દિશો ગતઃ

ત્વયા તસ્ય નિરસ્તસ્ય પીડિતસ્ય વિશેષતઃ
ઇહૈત્ય પુનર્ આહ્વાનં શઙ્કાં જનયતીવ મે

દર્પશ્ ચ વ્યવસાયશ્ ચ યાદૃશસ્ તસ્ય નર્દતઃ
નિનાદસ્ય ચ સંરમ્ભો નૈતદ્ અલ્પં હિ કારણમ્

નાસહાયમ્ અહં મન્યે સુગ્રીવં તમ્ ઇહાગતમ્
અવષ્ટબ્ધસહાયશ્ ચ યમ્ આશ્રિત્યૈષ ગર્જતિ

પ્રકૃત્યા નિપુણશ્ ચૈવ બુદ્ધિમાંશ્ ચૈવ વાનરઃ
અપરીક્ષિતવીર્યેણ સુગ્રીવઃ સહ નૈષ્યતિ

પૂર્વમ્ એવ મયા વીર શ્રુતં કથયતો વચઃ
અઙ્ગદસ્ય કુમારસ્ય વક્ષ્યામિ ત્વા હિતં વચઃ

તવ ભ્રાતુર્ હિ વિખ્યાતઃ સહાયો રણકર્કશઃ
રામઃ પરબલામર્દી યુગાન્તાગ્નિર્ ઇવોત્થિતઃ

નિવાસવૃક્ષઃ સાધૂનામ્ આપન્નાનાં પરા ગતિઃ
આર્તાનાં સંશ્રયશ્ ચૈવ યશસશ્ ચૈકભાજનમ્

જ્ઞાનવિજ્ઞાનસંપન્નો નિદેશો નિરતઃ પિતુઃ
ધાતૂનામ્ ઇવ શૈલેન્દ્રો ગુણાનામ્ આકરો મહાન્

તત્ક્ષમં ન વિરોધસ્ તે સહ તેન મહાત્મના
દુર્જયેનાપ્રમેયેન રામેણ રણકર્મસુ

શૂર વક્ષ્યામિ તે કિં ચિન્ ન ચેચ્છામ્ય્ અભ્યસૂયિતુમ્
શ્રૂયતાં ક્રિયતાં ચૈવ તવ વક્ષ્યામિ યદ્ ધિતમ્

યૌવરાજ્યેન સુગ્રીવં તૂર્ણં સાધ્વ્ અભિષેચય
વિગ્રહં મા કૃથા વીર ભ્રાત્રા રાજન્ બલીયસા

અહં હિ તે ક્ષમં મન્યે તવ રામેણ સૌહૃદમ્
સુગ્રીવેણ ચ સંપ્રીતિં વૈરમ્ ઉત્સૃજ્ય દૂરતઃ

લાલનીયો હિ તે ભ્રાતા યવીયાન્ એષ વાનરઃ
તત્ર વા સન્ન્ ઇહસ્થો વા સર્વથા બન્ધુર્ એવ તે

યદિ તે મત્પ્રિયં કાર્યં યદિ ચાવૈષિ માં હિતામ્
યાચ્યમાનઃ પ્રયત્નેન સાધુ વાક્યં કુરુષ્વ મે