રામાયણ (દક્ષિણી પાઠ) · અધ્યાય 2.25

રામાયણ, અયોધ્યાકાણ્ડ, 25
સ એવં બ્રુવતીં સીતાં ધર્મજ્ઞો ધર્મવત્સલઃ ।
નિવર્તનાર્થે ધર્માત્મા વાક્યમ્ એતદ્ ઉવાચ હ

સીતે મહાકુલીનાસિ ધર્મે ચ નિરતા સદા ।
ઇહાચર સ્વધર્મં ત્વં મા યથા મનસઃ સુખમ્

સીતે યથા ત્વાં વક્ષ્યામિ તથા કાર્યં ત્વયાબલે ।
વને દોષા હિ બહવો વદતસ્ તાન્ નિબોધ મે

સીતે વિમુચ્યતામ્ એષા વનવાસકૃતા મતિઃ ।
બહુદોષં હિ કાન્તારં વનમ્ ઇત્ય્ અભિધીયતે

હિતબુદ્ધ્યા ખલુ વચો મયૈતદ્ અભિધીયતે ।
સદા સુખં ન જાનામિ દુઃખમ્ એવ સદા વનમ્

ગિરિનિર્ઝરસમ્ભૂતા ગિરિકન્દરવાસિનામ્ ।
સિંહાનાં નિનદા દુઃખાઃ શ્રોતું દુઃખમ્ અતો વનમ્

સુપ્યતે પર્ણશય્યાસુ સ્વયં ભગ્નાસુ ભૂતલે ।
રાત્રિષુ શ્રમખિન્નેન તસ્માદ્ દુઃખતરં વનમ્

ઉપવાસશ્ ચ કર્તવ્યો યથાપ્રાણેન મૈથિલિ ।
જટાભારશ્ ચ કર્તવ્યો વલ્કલામ્બરધારિણા

અતીવ વાતસ્ તિમિરં બુભુક્ષા ચાત્ર નિત્યશઃ ।
ભયાનિ ચ મહાન્ત્ય્ અત્ર તતો દુઃખતરં વનમ્

સરીસૃપાશ્ ચ બહવો બહુરૂપાશ્ ચ ભામિનિ ।
ચરન્તિ પૃથિવીં દર્પાદ્ અતો દુઃખતરં વનમ્

નદીનિલયનાઃ સર્પા નદીકુટિલગામિનઃ ।
તિષ્ઠન્ત્ય્ આવૃત્ય પન્થાનમ્ અતો દુઃખતરં વનમ્

પતંગા વૃશ્ચિકાઃ કીટા દંશાશ્ ચ મશકૈઃ સહ ।
બાધન્તે નિત્યમ્ અબલે સર્વં દુઃખમ્ અતો વનમ્

દ્રુમાઃ કણ્ટકિનશ્ ચૈવ કુશકાશાશ્ ચ ભામિનિ ।
વને વ્યાકુલશાખાગ્રાસ્ તેન દુઃખતરં વનમ્

તદ્ અલં તે વનં ગત્વા ક્ષમં ન હિ વનં તવ ।
વિમૃશન્ન્ ઇહ પશ્યામિ બહુદોષતરં વનમ્

વનં તુ નેતું ન કૃતા મતિસ્ તદા બભૂવ રામેણ યદા મહાત્મના ।
ન તસ્ય સીતા વચનં ચકાર તત્ તતો ઽબ્રવીદ્ રામમ્ ઇદં સુદુઃખિતા