પૈપ્પલાદ-સંહિતા · અધ્યાય 5.17

દેવૈનસાદ્ ઉન્મદિતં
ક્ષેત્રિયાચ્ છપથાદ્ ઉત ।
મુઞ્ચન્તુ તસ્માત્ ત્વા દેવા
ઉન્મત્તં રક્ષસસ્ પરિ ॥

મુનિં ભવન્તં પરિ યાનિ વાવૃતૂ
રક્ષાંસ્ય્ અગ્ન ઉલુલા કરિક્રતુ ।
અતસ્ ત્વં નો અધિ પાહિ વાજિન્ન્
ઇન્દ્રેણ મેદી બૃહતે રણાય ॥

યથાગ્ને દેવા ઋભવો મનીષિણો
મુનિમ્ ઉન્મત્તમ્ અસૃજન્ નિર્ એનસઃ ।
એવા તે શક્રો અભયં કૃણોતુ
મુચ્યસ્વૈનસો વિ નયામિ રક્ષઃ ॥

યથા ગાવશ્ ચ ભૂમ્યાં
પુરુષાશ્ ચ ન્યોકસઃ ।
એવોન્મત્તસ્ય તે મુને
ગૃહ્ણાતુ પૃથિવી મનઃ ॥

મુનિં દાધાર પૃથિવી
મુનિં દ્યૌર્ અભિ રક્ષતિ ।
મુનિં હિ વિશ્વા ભૂતાનિ
મુનિમ્ ઇન્દ્રો અદીધરત્
પરા રક્ષઃ સુવામિ તે ॥

ઇમં મે અગ્ને પુરુષં મુમુગ્ધિ
ય આવિત્તો ગ્રાહ્યા લાલપીતિ ।
અતો *ઽધિ તે કૃણવદ્ ભાગધેયમ્
અનુન્મદિતો અગદો યથાસત્ ॥

અગ્નિષ્ ટે નિ શમયતુ
યત્ ત એતન્ મન ઉહ્યતે ।
જુહોમિ વિદ્વાંસ્ તે હવિર્
યથાનુન્મદિતો ભુવઃ ॥

પુનસ્ ત્વા દુર્ અપ્સરસઃ
પુનર્ વાતઃ પુનર્ દિશઃ ।
પુનર્ યમઃ પુનર્ યમસ્ય દૂતાસ્
તે ત્વા મુઞ્ચન્ત્વ્ અંહસઃ ।
જિવાતવે ન મર્તવે
ઽથો અરિષ્ટતાતયે ॥