પૈપ્પલાદ-સંહિતા · અધ્યાય 20.51

ઉત્ તભ્નામિ ગવાં ક્ષીરમ્
ઉદ્ રથં રથવાહનમ્ ।
ઉત્ તબ્ધા અસ્માકં વીરા
મયિ ગાવશ્ ચ ગોપતૌ ॥

ઉત્ ત્વા સ્તભ્નાતુ સવિતા દેવો અગ્નિર્
ઉન્ મિત્રાવરુણાવ્ અશ્વિનોભા ।
સર્વાન્ સપત્નાન્ અવધીર્ યુગેન
વિશાં પતિર્ ઉપસત્તૈધ્ય્ અત્ર ॥

ત્વં હિ રુદ્ર વશિની નિર્નિષે
ત્વં દેવેષૂત માનુષેષુ ।
યદ્ ઈશાનો નયસિ યચ્ ચ હંસ્ય્
અસ્માકમ્ અસ્તુ પિતૃષુ સ્વધાવત્ ॥

વાયવ્ આ રુન્ધિ નો મૃગાન્
અસ્મભ્યં મૃગયદ્ભ્યઃ ।
સ નો નેદિષ્ઠમ્ આ કૃધિ
વાતો હિ રશનાકૃતઃ ॥

ઉદ્ અસુર્ય ઉદ્ ઉ યકૃત્
સ્થામ ગચ્છતુ તે પુનઃ ।
યતો નિલયતે યકૃત્
તત્ પ્રસ્તમ્ભમ્ આજતુ ।
મેમં પૃથુપ્રવર્તને
જઘનસ્તમ્ભિનં કરઃ ॥

યા પાર્શ્વે સંતનોતિ
હૃદયં જિહ્વયા સહ ।
તાં ત્વં દેવિ પૃથિવિ
હિક્કામ્ અરસાં કૃધિ ॥

અનુસૃપ્તામ્ ઇત્ય્ એકા ॥

પ્ર પતાત ઇતિ દ્વે ॥

અહરહર્ બલિમ્ ઇત્યે હરન્તો
ઽશ્વાયેવ તિષ્ઠતે ઘાસમ્ અગ્ને ।
રાયષ્પોષેણ સમ્ ઇષા મદન્તો
ઽગ્ને મા તે પ્રતિવેશા રિષામ ॥