પૈપ્પલાદ-સંહિતા · અધ્યાય 20.33

યત્ તે દેવા અકૃણ્વન્ ભાગધેયમ્
અમાવાસ્યે સંવસન્તો મહિત્વા ।
સેમં યજ્ઞં પિપૃહિ વિશ્વવારે
રયિં નો ધેહિ સુભગે સુવીરમ્ ॥

ઘૃતં તે અગ્ને દિવ્યે સધસ્થે
ઘૃતેન ત્વા મનુર્ અદ્યા સમ્ ઈધે ।
ઘૃતં તે દેવા આપ્યા વહન્તિ
ઘૃતં તુભ્યં દુહ્રતે ગાવો અગ્રે ॥

મય્ય્ અગ્રે અગ્નિં ગૃહ્ણામિ
સહ ક્ષત્રેણ વર્ચસા બલેન ।
મયિ પ્રજાં મય્ય્ આયુર્ દધામિ
સ્વાહા મય્ય્ અગ્નિઃ ॥

અપ્સુ તે રાજન્ વરુણ
ગૃહો મિતો હિરણ્યયઃ ।
તતો ધૃતવ્રતો રાજા
સર્વા ધામાનિ નો મુચેઃ ॥

ધામ્નોધામ્નો રાજન્ન્
ઇતો વરુણ નો મુચેઃ ॥

યદ્ આપો અઘ્ન્યા ઇતિ
વરુણેતિ યદ્ ઊચિમ ।
તતો વરુણ નો મુચેઃ ॥

યો રુદ્રો અગ્નૌ યો અપ્સ્વ્ અન્તર્
ય ઓષધીર્ વીરુધ આવિવેશ ।
ય ઇમા વિશ્વા ભુવનાનિ ચાક્લ્̥પે
તસ્મૈ રુદ્રાય નમો અસ્ત્વ્ અદ્ય ॥

અપેહ્ય્ અરિર્ અસ્ય્ અરિર્ વા અસિ ।
વિષે વિષમ્ અપૃક્થા
અહિમ્ એવાભ્ય્ અપેહિ તં જહિ ॥

પૃતનાજિતં સહમાનમ્ અગ્નિમ્
ઉગ્રં હુવેમ પરમાત્ સધસ્થાત્ ।
સ નઃ પર્ષદ્ અતિ દુર્ગાણિ વિશ્વહા
ક્ષાસદ્ દેવો ઽતિ દુરિતાન્ય્ અગ્નિઃ ॥

યદ્ય્ અન્તરિક્ષે યદિ વાત આસ
યદિ વૃક્ષેષુ યદિ વોલપેષુ
યદ્ અશ્રવન્ પશવ ઉદ્યમાનં
તદ્ બ્રાહ્મણં પુનર્ અસ્માન્ ઉપૈતુ ॥