પૈપ્પલાદ-સંહિતા · અધ્યાય 20.34

શં મા વાતો અભિ વાતુ
શં મે તપતુ સૂર્યઃ ।
અહાનિ શં ભવન્તુ મે
શં રાત્રી પ્રતિ ધીયતાં
શમ્ ઉષા મે વ્ય્ ઉચ્છતુ ॥

ઉત્ તિષ્ઠત પિતરો યે પુરાસ્થન્
યમં રાજાનમ્ અવસાનમ્ અર્ચત ।
અયં નૃણાં નૃતમઃ શ્રેષ્ઠ આગન્
તસ્મૈ લોકં કૃણુત યાવત્સબન્ધુ ॥

યસ્યેદં શસ્તં પ્રતિમાકૃતં
દેવૈર્ દત્તમ્ અસૂરિયં ચ સંભૃતમ્ ।
ત્રિઃ સપ્ત કૃત્વ ઋષયઃ પરેતા
મૃત્યું પ્રત્ય્ ઔહન્ પદયોપનેન ॥

અગમન્ ગાવઃ સદનમ્
અગમદ્ વસતિં વયઃ ।
આસ્થાને પર્વતા અસ્થુઃ
સ્થામન્ વૃક્કાવ્ અરીરમમ્ ॥

આ ગાવો ગોષ્ઠમ્ અગમન્ન્
આગ્નિધાનાન્ય્ અગ્નયઃ ।
આ વૃક્કૌ સમ્ અવિત્સાતામ્
ઉત્સક્તભેષજમ્ અસિ ॥

યથા દ્યાં ચ પૃથિવીં ચ્-
-આન્તસ્ તિષ્ઠતિ તેજનમ્ ।
એવા રોગં ચાસ્રાવં ચ
મુઞ્જસ્ તિષ્ઠતિય્ અન્તરા ॥

અસ્થાદ્ ઇદં વિશ્વં ભુવનમ્
અસ્થાદ્ વાતો વનચ્યવઃ ।
અસ્થુર્ વૃક્ષા ઊર્ધ્વસ્વપ્નાસ્
તિષ્ઠાદ્ રોગો અયં તવ ॥

શતં યદ્ ભેષજાનિ તે
સહસ્રં સંભૃતાનિ ચ ।
તેષામ્ અસિ ત્વમ્ ઉત્તમં
શ્રેષ્ઠમ્ આસ્રાવભેષજં
વસિષ્ઠં રોગનાશનમ્ ॥

યદ્ અદ્ય ત્વા પ્રયતિ યજ્ઞે અસ્મિન્
હોતશ્ ચિકિત્વન્ન્ અવૃણીમહીહ ।
ધ્રુવમ્ અયો ધ્રુવમ્ ઉતા શમિષ્ઠ
પ્રજાનન્ વિદ્વાન્ ઉપ યાહિ સોમમ્ ॥

સમ્ ઇન્દ્ર નો મનસા નેષ ગોભિઃ
સં સૂરિભિર્ હરિવન્ સં સ્વસ્ત્યા ।
સં બ્રહ્મણા દેવકૃતં યદ્ અસ્તિ ॥