પૈપ્પલાદ-સંહિતા · અધ્યાય 20.3

ઇદં તે હવ્યં ઘૃતવત્ સરસ્વત્-
-ઈદં પિતૄણાં હવિરાસ્યં યત્ ।
ઇમાનિ ત ઉદિતા શંતમાનિ
તેભિર્ વયં મઘવાનઃ સ્યામ ॥

પ્રપથે પથામ્ અજનિષ્ટ પૂષા
પ્રપથે દિવઃ પ્રપથે પૃથિવ્યાઃ ।
ઉભે અભિ પ્રિયતમે સધસ્થે
આ ચ પરા ચ ચરતિ પ્રજાનન્ ॥

પૂષેમા આશા અનુ વેદ સર્વાઃ
સો અસ્માઁ અભયતમેન નેષત્ ।
સ્વસ્તિદા આઘૃણિઃ સર્વવીરો
+ઽપ્રયુચ્છન્ પુર એતુ પ્રજાનન્ ॥

પૂષા ગા અન્વ્ એતુ નઃ
પૂષા રક્ષત્વ્ અર્વતઃ ।
પૂષા વાજં સનોતુ નઃ ॥

પૂષન્ તવ વ્રતે વયં
ન રિષ્યેમ કદા ચન ।
સ્તોતારસ્ ત ઇહ સ્મસિ ॥

શુક્રં તે અન્યદ્ યજતં તે અન્યદ્
વિષુરૂપે અહની દ્યૌર્ ઇવાસિ ।
વિશ્વા હિ માયા અવસિ સ્વધાવો
ભદ્રા તે પૂષન્ન્ ઇહ રાતિર્ અસ્તુ ॥

ધાતા દધાતુ દાશુષે
પ્રાઞ્ચં જીવાતુમ્ અક્ષિતમ્ ।
વયં દેવસ્ય ધીમહિ
સુમતિં સત્યધર્મણઃ ॥

ધાતા વિશ્વાનિ દાશુષે દધાતુ
પ્રજાકામાય દાશુષે દુરોણે ।
તસ્ય પ્રજા અમૃતાઃ સં વ્યયન્તુ
વિશ્વે દેવાસો અદિતિઃ સજોષાઃ ॥

ધાતા રાતિઃ સવિતેદં જુષન્તાં
પ્રજાપતિર્ નિધિપતિર્ નો અગ્નિઃ ।
ત્વષ્ટા પૂષા પ્રજયા સંરરાણો
યજમાનાય દ્રવિણં દધાતુ ॥

ધાતા પ્રજાનામ્ ઉત રાય ઈશે
ધાતેદં વિશ્વં ભુવનં જજાન ।
સં દાશુષે વહતુ ભૂરિ પુષ્ટા
તસ્મૈ દેવાય હવિષા વિધેમ ॥