પદ્મ પુરાણ · અધ્યાય 6.89
શ્રીકૃષ્ણ ઉવાચ-
તતો ગુણવતી શ્રુત્વા રક્ષસા નિહતાવુભૌ ।
પિતૃભર્તજદુઃખાર્ત્તા કરુણં પર્યદેવયત્
ગુણવત્યુવાચ-
હા નાથ હા પિતસ્ત્યક્ત્વા ગચ્છતં ક્વ મયા વિના ।
બાલાહં કિં કરોમ્યદ્ય હ્યનાથા ભવતા વિના
કો નુ મામાસ્થિતાં ગેહે ભોજનાચ્છાદનાદિભિઃ ।
અકિંચિત્કુશલાં સ્નેહાત્પાલયિષ્યતિ દુઃખિતામ્
હતભાગ્યા ગતસુખા હતેશા હતજીવિતા ।
શરણં કં વ્રજામ્યદ્ય ત્વન્નાથા બતબાલિશા
શ્રીકૃષ્ણ ઉવાચ-
એવં બહુવિલપ્યાથ કુરરીવ ભૃશાતુરા ।
પપાત ભૂમૌ વિકલા રંભા વાતહતા યથા
ચિરાદાશ્વસ્ય સા ભૂમૌ વિલપ્ય કરુણં બહુ ।
નિમગ્ના દુઃખજલધૌ શોકાર્ત્તા સમવર્ત્તત
સાગ્રહોપસ્કરાન્સર્વાન્વિક્રીય શુભકર્મકૃત્ ।
તયોશ્ચક્રે યથાશક્તિ પારલૌકિક સત્ક્રિયામ્
તસ્મિન્નેવ પુરે વાસં ચક્રે પ્રભૃતિજીવિતમ્ ।
વિષ્ણુભક્તિપરા શાંતા સત્યશૌચા જિતેંદ્રિયા
વ્રતદ્વયં તયા સમ્યગાજન્મ મરણાત્કૃતમ્ ।
એકાદશીવ્રતં સમ્યક્સેવનં કાર્ત્તિકસ્ય ચ
એતદ્વ્રતદ્વયં કાંતે મમાતીવ પ્રિયંકરમ્ ।
ભુક્તિમુક્તિકરં સમ્યક્પુત્રસંપત્તિકારકમ્
કાર્તિકે માસિ યે નિત્યં તુલાસંસ્થે દિવાકરે ।
પ્રાતઃ સ્નાસ્યંતિ તે મુક્તા મહાપાતકિનોઽપિ ચ
સંમાર્જનં ગૃહે વિષ્ણોઃ સ્વસ્તિકાદિ નિવેદનમ્ ।
વિષ્ણુપૂજાં પ્રકુર્વંતિ જીવન્મુક્તાશ્ચ તે નરાઃ
સ્નાનં જાગરણં દીપં તુલસીવનસેવનમ્ ।
કાર્ત્તિકે યે પ્રકુર્વંતિ તે નરા વિષ્ણુમૂર્ત્તયઃ
ઇત્થં દિનત્રયમપિ કાર્તિકે યે પ્રકુર્વતે ।
દેવાનામપિ તે વંદ્યાઃ કિં યૈરાજન્મતઃ કૃતમ્
ઇત્થં ગુણવતી સમ્યક્પ્રત્યબ્દં પ્રતિનીયતે ।
નિત્યં વિષ્ણોઃ પરિકરે ભક્તા તત્પરમાનસા
કદાચિજ્જરસા સાથ કૃશાંગી જ્વરપીડિતા ।
સ્નાતું ગંગાં ગતા કાંતે કથંચિચ્છનકૈસ્તથા
યાવજ્જલાંતરગતા કંપિતા શીતપીડિતા ।
તાવત્સા વિહ્વલા પશ્યદ્વિમાનં પ્રાપ્તમંબરાત્
શંખચક્રગદાપદ્મહસ્તૈરાસન્નમંબરાત્ ।
વિષ્ણુરૂપધરૈઃ સમ્યગ્વૈનતેયધ્વજાંકિતૈઃ
આરોહયન્વિમાનં તમપ્સરોગણસેવિતમ્ ।
ચામરૈર્વીજ્યમાનાં તાં વૈકુંઠમનયન્ગણાઃ
અથ સા તદ્વિમાનસ્થા જ્વલદગ્નિશિખોપમા ।
કાર્ત્તિકવ્રતપુણ્યેન મત્સાન્નિધ્યગતાભવત્
અથ બ્રહ્માદિદેવાનાં યથા પ્રાર્થનયા ભુવમ્ ।
આગચ્છતા ગણાઃ સર્વે યાતાસ્તેઽપિ મયા સહ
એતેપિ યાદવાઃ સર્વે મદ્ગણા એવ ભામિનિ ।
પિતા તે દેવશર્માભૂત્સત્રાજિદધિપો હ્યયમ્
યશ્ચંદ્રશર્મા સોઽક્રૂરસ્ત્વં સા ગુણવતી શુભે ।
કાર્ત્તિકવ્રતપુણ્યેન બહુમત્પ્રીતિવર્દ્ધની
મમ દ્વારે ત્વયા પૂર્વં તુલસીવાટિકા કૃતા ।
તસ્માદયં કલ્પવૃક્ષસ્તવાંગણતઃ શુભે
કાર્તિકે દીપમાનં ચ યત્ત્વયા તુ કૃતં પુરા ।
ત્વદ્દેહગેહસંસ્થેયં તસ્માલ્લક્ષ્મી સ્થિરાભવત્
યચ્ચ વ્રતાદિકં સર્વં વિષ્ણવે ભર્તૃરૂપિણે ।
નિવેદિતવતી તસ્માન્મમ ભાર્યાત્વમાગતા
આજન્મમરણાત્પૂર્વં કાર્ત્તિકે યદ્વ્રતં કૃતમ્ ।
કદાચિદપિ તેનૈવ મદ્વિયોગં ન પશ્યસિ
એવં યે કાર્ત્તિકે માસિ નરા વ્રતપરાયણાઃ ।
મત્સાન્નિધ્યં ગતાસ્તેઽપિ પ્રીતિદા ત્વં યથા મમ
યજ્ઞદાનવ્રતતપઃ કારિણો માનવાઃ ખલુ ।
કાર્ત્તિકવ્રતપુણ્યસ્ય નાપ્નુવંતિ કલામપિ
ઇત્થં નિશમ્ય ભુવનાધિપતેસ્તદાનીં પ્રાક્પુણ્યજન્મભવ વૈભવ જાતહર્ષા ।
વિશ્વેશ્વરં ત્રિભુવનૈકનિદાનભૂતં કૃષ્ણંપ્રણમ્ય વચનં નિજગાદ સત્યા
ઇતિ શ્રીપાદ્મેમહાપુરાણે પંચપંચાશત્સહસ્રસંહિતાયાં કાર્ત્તિકમાહાત્મ્યે શ્રીકૃષ્ણસત્યભામાસંવાદે સત્યાપૂર્વજન્મવર્ણનંનામૈકોનનવતિતમોઽધ્યાયઃ
મૂળ પાઠ: padmapurāṇam · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0