પદ્મ પુરાણ · અધ્યાય 3.50
ઋષય ઊચુઃ-
ભવતા કથિતં સર્વં યત્કિંચિત્પૃષ્ટમેવ ચ ।
ઇદાનીમપિ પૃચ્છામ એકં વદ મહામતે
એતેષાં ખલુ તીર્થાનાં સેવનાદ્યત્ફલં લભેત્ ।
સર્વેષાં કિલ કૃત્વૈકં કર્મ કેન ચ લભ્યતે
એતન્નો બ્રૂહિ સર્વજ્ઞ કર્મૈવં યદિ વર્તતે ।
સૂત ઉવાચ-
કર્મયોગઃ કિલ પ્રોક્તો વર્ણાનાં દ્વિજપૂર્વશઃ
નાનાવિધો મહાભાગાસ્તત્ર ચૈકં વિશિષ્યતે ।
હરિભક્તિઃ કૃતા યેન મનસા વચસા ગિરા
જિતં તેન જિતં તેન જિતમેવ ન સંશયઃ ।
હરિરેવ સમારાધ્યઃ સર્વદેવેશ્વરેશ્વરઃ
હરિનામમહામંત્રૈર્નશ્યેત્પાપપિશાચકમ્ ।
હરેઃ પ્રદક્ષિણં કૃત્વા સકૃદપ્યમલાશયાઃ
સર્વતીર્થસમાપ્લાવં લભંતે યન્ન સંશયઃ ।
પ્રતિમાં ચ હરેર્દૃષ્ટ્વા સર્વતીર્થફલં લભેત્
વિષ્ણુનામપરં જપ્ત્વા સર્વમંત્રફલં લભેત્ ।
વિષ્ણુપ્રસાદતુલસીમાઘ્રાય દ્વિજસત્તમાઃ
પ્રચંડં વિકરાલં તદ્યમસ્યાસ્યં ન પશ્યતિ ।
સકૃત્પ્રણામી કૃષ્ણસ્ય માતુઃ સ્તન્યં પિબેન્નહિ
હરિપાદે મનો યેષાં તેભ્યો નિત્યં નમોનમઃ ।
પુલ્કસઃ શ્વપચો વાપિ યે ચાન્યે મ્લેચ્છજાતયઃ
તેઽપિ વંદ્યા મહાભાગા હરિપાદૈકસેવકાઃ ।
કિં પુનર્બ્રાહ્મણાઃ પુણ્યા ભક્તા રાજર્ષયસ્તથા
હરૌ ભક્તિં વિધાયૈવ ગર્ભવાસં ન પશ્યતિ ।
હરેરગ્રે સ્વનૈરુચ્ચૈર્નૃત્યંસ્તન્નામકૃન્નરઃ
પુનાતિ ભુવનં વિપ્રા ગંગાદિ સલિલં યથા ।
દર્શનાત્સ્પર્શનાત્તસ્ય આલાપાદપિ ભક્તિતઃ
બ્રહ્મહત્યાદિભિઃ પાપૈર્મુચ્યતે નાત્ર સંશયઃ ।
હરેઃ પ્રદક્ષિણં કુર્વન્નુચ્ચૈસ્તન્નામકૃન્નરઃ
કરતાલાદિસંધાનં સુસ્વરં કલશબ્દિતમ્ ।
બ્રહ્મહત્યાદિકં પાપં તેનૈવ કરતાલિતમ્
હરિભક્તિકથામુક્ત્વા ખ્યાયિકાં શૃણુયાચ્ચ યઃ ।
તસ્ય સંદર્શનાદેવ પૂતો ભવતિ માનવઃ
કિં પુનસ્તસ્ય પાપાનામાશંકા મુનિપુંગવાઃ ।
તીર્થાનાં ચ પરં તીર્થં કૃષ્ણનામ મહર્ષયઃ
તીર્થીકુર્વંતિ જગતીં ગૃહીતં કૃષ્ણનામ યૈઃ ।
તસ્માન્મુનિવરાઃ પુણ્યં નાતઃ પરતરં વિદુઃ
વિષ્ણુપ્રસાદનિર્માલ્યં ભુક્ત્વા ધૃત્વા ચ મસ્તકે ।
વિષ્ણુરેવ ભવેન્મર્ત્યો યમશોકવિનાશનઃ
અર્ચનીયો નમસ્કાર્યો હરિરેવ ન સંશયઃ ।
યે મહાવિષ્ણુમવ્યક્તં દેવં વાપિ મહેશ્વરમ્
એકીભાવેન પશ્યંતિ ન તેષાં પુનરુદ્ભવઃ ।
તસ્માદનાદિનિધનં વિષ્ણુમાત્માનમવ્યયમ્
હરિં ચૈકં પ્રપશ્યધ્વં પૂજયધ્વં તથૈવ હિ ।
યે સમાનં પ્રપશ્યંતિ હરિં વૈ દેવતાંતરમ્
તે યાંતિ નરકાન્ઘોરાંન્ન તાંસ્તુ ગણયેદ્ધીરઃ ।
મૂર્ખં વા પંડિતં વાપિ બ્રાહ્મણં કેશવપ્રિયમ્
શ્વપાકં વા મોચયતિ નારાયણઃ સ્વયં પ્રભુઃ ।
નારાયણાત્પરો નાસ્તિ પાપરાશિ દવાનલઃ
કૃત્વાપિ પાતકં ઘોરં કૃષ્ણનામ્ના વિમુચ્યતે ।
સ્વયં નારાયણો દેવઃ સ્વનામ્નિ જગતાં ગુરુઃ
આત્મનોઽભ્યધિકાં શક્તિં સ્થાપયામાસ સુવ્રતાઃ ।
અત્ર યે વિવદંતે વૈ આયાસલઘુદર્શનાત્
ફલાનાં ગૌરવાચ્ચાપિ તે યાંતિ નરકં બહુ ।
તસ્માદ્ધરૌ ભક્તિમાન્સ્યાદ્ધરિનામપરાયણઃ
પૂજકં પૃષ્ઠતો રક્ષેન્નામિનં વક્ષસિ પ્રભુઃ ।
હરિનામમહાવજ્રં પાપપર્વતદારણે
તસ્ય પાદૌ તુ સફલૌ તદર્થં ગતિશાલિનૌ ।
તાવેવ ધન્યાવાખ્યાતૌ યૌ તુ પૂજાકરૌ કરૌ
ઉત્તમાંગમુત્તમાંગં તદ્ધરૌ નમ્રમેવ યત્ ।
સા જિહ્વા યા હરિં સ્તૌતિ તન્મનસ્તત્પદાનુગમ્
તાનિ લોમાનિ ચોચ્યંતે યાનિ તન્નામ્નિ ચોત્થિતમ્ ।
કુર્વંતિ તચ્ચ નેત્રાંબુ યદચ્યુતપ્રસંગતઃ
અહો લોકા અતિતરાં દૈવદોષેણ વંચિતાઃ ।
નામોચ્ચારણમાત્રેણ મુક્તિદં ન ભજંતિ વૈ
વંચિતાસ્તે ચ કલુષાઃ સ્ત્રીણાં સંગપ્રસંગતઃ ।
પ્રતિષ્ઠંતિ ચ લોમાનિ યેષાં નો કૃષ્ણશબ્દને
તે મૂર્ખા હ્યકૃતાત્માનઃ પુત્રશોકાદિ વિહ્વલાઃ ।
રુદંતિ બહુલાલાપૈર્ન કૃષ્ણાક્ષરકીર્તને
જિહ્વાં લબ્ધ્વાપિ લોકેઽસ્મિન્કૃષ્ણનામજપેન્નહિ ।
લબ્ધ્વાપિ મુક્તિસોપાનં હેલયૈવ ચ્યવંતિ તે
તસ્માદ્યત્નેન વૈ વિષ્ણું કર્મયોગેન માનવઃ ।
કર્મયોગાર્ચ્ચિતો વિષ્ણુઃ પ્રસીદત્યેવ નાન્યથા
તીર્થાદપ્યધિકં તીર્થં વિષ્ણોર્ભજનમુચ્યતે ।
સર્વેષાં ખલુ તીર્થાનાં સ્નાનપાનાવગાહનૈઃ
યત્ફલં લભતે મર્ત્યસ્તત્ફલં કૃષ્ણસેવનાત્ ।
યજંતે કર્મયોગેન ધન્યા એવ નરા હરિમ્
તસ્માદ્ભજધ્વં મુનયઃ કૃષ્ણં પરમમંગલમ્
ઇતિ શ્રીપાદ્મે મહાપુરાણે સ્વર્ગખંડે વિષ્ણુભક્તિપ્રશંસનં નામ પંચાશત્તમોઽધ્યાયઃ
મૂળ પાઠ: padmapurāṇam · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0