પદ્મ પુરાણ · અધ્યાય 2.112

કુંજલ ઉવાચ-
તદેવ ગાનં ચ સુરાંગનાભિર્ગીતં સમાકર્ણ્ય ચ ગીતકૈર્ધ્રુવૈઃ ।
સમાકુલા ચાપિ બભૂવ તત્ર સા શંભુપુત્રી પરિચિંતયાના

આસનાત્તૂર્ણમુત્થાય મહોત્સાહેન સંયુતા ।
તૂર્ણં ગતા વરારોહા તપોભાવસમન્વિતા

તં દૃષ્ટ્વા દેવસંકાશં દિવ્યરૂપસમપ્રભમ્ ।
દિવ્યગંધાનુલિપ્તાંગં દિવ્યમાલાભિશોભિતમ્

દિવ્યૈરાભરણૈર્વસ્ત્રૈઃ શોભિતં નૃપનંદનમ્ ।
દીપ્તિમંતં યથા સૂર્યં દિવ્યલક્ષણસંયુતમ્

કિં વા દેવો મહાપ્રાજ્ઞો ગંધર્વો વા ભવિષ્યતિ ।
કિં વા નાગસુતઃ સોયં કિંવા વિદ્યાધરો ભવેત્

દેવેષુ નૈવ પશ્યામિ કુતો યક્ષેષુ જાયતે ।
અનયા લીલયા વીરઃ સહસ્રાક્ષોપિ જાયતે

શંભુરેષ ભવેત્કિંવા કિંવા ચાયં મનોભવઃ ।
કિંવા પિતુઃ સખા મે સ્યાત્પૌલસ્ત્યોઽયં ધનાધિપઃ

એવં સમા ચિંતયતી ચ યાવત્તાવત્ત્વરં રૂપગુણાધિપા સા ।
સમેત્ય રંભાસુ મહાસખીભિરુવાચ તાં શંભુસુતાં પ્રહસ્ય

ઇતિ શ્રીપદ્મપુરાણે ભૂમિખંડે વેનોપાખ્યાને ગુરુતીર્થમાહાત્મ્યે ચ્યવનચરિત્રે નહુષાખ્યાને દ્વાદશાધિકશતતમોઽધ્યાયઃ