Padma Purana · Chapter 2.112
kuṃjala uvāca-
tadeva gānaṃ ca surāṃganābhirgītaṃ samākarṇya ca gītakairdhruvaiḥ /
samākulā cāpi babhūva tatra sā śaṃbhuputrī pariciṃtayānā
āsanāttūrṇamutthāya mahotsāhena saṃyutā /
tūrṇaṃ gatā varārohā tapobhāvasamanvitā
taṃ dṛṣṭvā devasaṃkāśaṃ divyarūpasamaprabham /
divyagaṃdhānuliptāṃgaṃ divyamālābhiśobhitam
divyairābharaṇairvastraiḥ śobhitaṃ nṛpanaṃdanam /
dīptimaṃtaṃ yathā sūryaṃ divyalakṣaṇasaṃyutam
kiṃ vā devo mahāprājño gaṃdharvo vā bhaviṣyati /
kiṃ vā nāgasutaḥ soyaṃ kiṃvā vidyādharo bhavet
deveṣu naiva paśyāmi kuto yakṣeṣu jāyate /
anayā līlayā vīraḥ sahasrākṣopi jāyate
śaṃbhureṣa bhavetkiṃvā kiṃvā cāyaṃ manobhavaḥ /
kiṃvā pituḥ sakhā me syātpaulastyo'yaṃ dhanādhipaḥ
evaṃ samā ciṃtayatī ca yāvattāvattvaraṃ rūpaguṇādhipā sā /
sametya raṃbhāsu mahāsakhībhiruvāca tāṃ śaṃbhusutāṃ prahasya
iti śrīpadmapurāṇe bhūmikhaṃḍe venopākhyāne gurutīrthamāhātmye cyavanacaritre nahuṣākhyāne dvādaśādhikaśatatamo'dhyāyaḥ
Original text: padmapurāṇam · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0