ભાષા

ENहिગુ
ગ્રંથ પાઠ

નારાયણીય · અધ્યાય 2.6

2.6.1

એવં ચતુર્દશજગન્મયતાં ગતસ્ય
પાતાલમીશ! તવ પાદતલં વદન્તિ ।
પાદોર્ધ્વદેશમપિ દેવ! રસાતલં ત
ગુલ્ફદ્વયમ્ ખલુ મહાતલમદ્ભુતાત્મન્ ॥

2.6.2

જઙ્ઘે તલાતલમથો સુતલં ચ જાન્
કિઞ્ચોરુભાગયુગલં વિતલાતેલે દ્વે ।
ક્ષોણીતલં જઘનમમ્બરમઙ્ગ! નાભિર્-
વક્ષશ્ચ શક્રનિલયસ્તવ ચક્રેપાણે! ॥

2.6.3

ગ્રીવા મહસ્તવ મુખં ચ જનસ્તપસ્તુ
ફાલં શિરસ્તવ સમસ્તમયસ્ય સત્યમ્ ।
એવં જગન્મયન્તયો! જગદાશ્રીતૈર-
પ્યન્યૈર્નિબદ્ધવપુષે ભગવન્! નમસ્તે ॥

2.6.4

ત્વદ્બ્રહ્મરન્ધ્રપદમીશ્વર! વિશ્વકન્દ-
ચ્છન્દાંસિ કેશષ્! ધનાસ્તવ કેશપાશાઃ ।
ઉલ્લાસિચિલ્લિયુગલં દ્રુહિણસ્ય ગેહં
પક્ષ્માણિ રાત્રિદિવસૌ સવિતા ચ નેત્રે ॥

2.6.5

નિશ્શેષવિશ્વરચના ચ કટાક્ષમોક્ષઃ
કર્ણૌ દિશોઽશ્વિયુગલં તવ નાસિકે દ્વે ।
લોભત્રપે ચ ભગવન્નધરોત્તરોષ્ઠૌ
તારાગણાશ્ચ રદનાઃ શમનશ્ચ દંષ્ટ્રા ॥

2.6.6

માયા વિલાસહસિતં શ્વસિતં સમીરો
જિહ્વા જલં વચનમીશ્! શકુન્તપઙ્ક્તિઃ ।
સિદ્ધાદયઃ સ્વરગણા મુખરન્ધ્રમગ્નિર્
દેવા ભુજાઃ સ્તનયુગં તવ ધર્મદેવઃ ॥

2.6.7

પૃષ્ઠં ત્વધર્મૈહ દેવ! મનઃ સુધાંશુ-
રવ્યક્તમેવ હૃદયામ્બુજમમ્નુજાક્ષ! ।
કુક્ષિઃ સમુદ્રનિવહા વસનં તુ સન્ધ્યે
શેફઃ પ્રજાપતિરસૌ વૃષ્ણૌ ચ મિત્રઃ ॥

2.6.8

શ્રોણીસ્થલં મૃગગણાઃ પદયોર્નખાસ્તે
હસ્ત્ય્ષ્ટ્રસૈન્ધવમુખા ગમનં તુ કાલઃ ।
વિપ્રાદિવર્ણભવનં વદનાબ્જબાહુ-
ચારૂરુયુગ્મચરણંકરુણામ્બુધે! તે ॥

2.6.9

સંસારચક્રમાયિ ચક્રધર! ક્રિયાસ્તે
વીર્યં મહાસુરગણોઽસ્થિકુલાનિ શૈલાઃ ।
નાડ્યઃ સરિત્સમુદયાસ્તરવશ્ચ રોમ
જીયાદિદં વપુરનિર્વચનીયમીશ્! ॥

2.6.10

ઈદૃગ્ જગન્મયવપુસ્તવ કર્મભાજાં
કર્માવસાનસમયે સ્મરણીયમાહુઃ ।
તસ્યાન્તરાત્મવપુષે વિમલાત્ મને તે
વાતાલયાધિપ! નમોઽસ્તુ નિરુન્ધિ રોગાન્ ॥
એવં દેવ! ચતુર્દશાત્મકજગદ્રૂપેણ જાતઃ પુનસ્
તસ્યોધર્વં ખલુ સત્યલોકનિકલયે જાતોઽસિ ધાતા સ્વયમ્ ।
યં શંસન્તિ હિરણ્યગર્ભમખિલત્રૈલોક્યજીવાત્મકં
યોઽભૂત્ સ્ફીતરજોવિકારવિકસન્નાનાસિસૃક્ષારસઃ ॥

મૂળ પાઠ: Nārāyaṇīya · Data entry n.n. · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0

Esc