મોક્ષોપાય · અધ્યાય 6.178

જ્ઞાનિનૈવ સદા ભાવ્યં રામ ન જ્ઞાનબન્ધુના ।
અજ્ઞતૈવ વરં મન્યે ન પુનર્ જ્ઞાનબન્ધુતા ॥

કિમ્ ઉચ્યતે જ્ઞાનબન્ધુર્ જ્ઞાની ચૈવ કિમ્ ઉચ્યતે ।
કિં ફલં જ્ઞાનબન્ધુત્વે જ્ઞાનિત્વે ઽપિ ચ કિં ફલં ॥

વ્યાચષ્ટે યḫ પઠતિ ચ શાસ્ત્રં ભોગાય શિલ્પિવત્ ।
યતતે ન ત્વ્ અનુષ્ઠાને જ્ઞાનબન્ધુસ્ સ ઉચ્યતે ॥

કર્મસ્પન્દેષુ નો બોધḫ ફલિતો યસ્ય દૃશ્યતે ।
બોધશિલ્પોપજીવિત્વાજ્ જ્ઞાનબન્ધુસ્ સ ઉચ્યતે ॥

વસનાશનમાત્રેણ તુષ્ટાશ્ શાસ્ત્રફલેન યે ।
અજ્ઞાઞ્ જ્ઞાનાંશબન્ધૂંસ્ તાન્ વિદ્યાચ્ છાસ્ત્રાર્થશિલ્પિનઃ ॥

પ્રવૃત્તિલક્ષણે ધર્મે વર્તતે યશ્ શ્રુતોચિતમ્ ।
અદૂરવર્તિજ્ઞાનત્વાજ્ જ્ઞાનબન્ધુસ્ સ ઉચ્યતે ॥

આત્મજ્ઞાનં વિદુર્ જ્ઞાનં જ્ઞાનાન્ય્ અન્યાનિ યાનિ તુ ।
તાનિ જ્ઞાનાવભાસાનિ સારસ્યાનવબોધનાત્ ॥

આત્મજ્ઞાનમ્ અનાસાદ્ય જ્ઞાનાન્તરલવેન યે ।
સન્તુષ્ટાẖ કષ્ટચેષ્ટેન તે સ્મૃતા જ્ઞાનબન્ધવઃ ॥

જ્ઞાનોદિતજ્ઞેયવિકાસશાન્ત્યા વિના ન સન્તુષ્ટધિયેહ ભાવ્યમ્ ।
ત્વં જ્ઞાનબન્ધુત્વમ્ ઉપેત્ય રામ રમસ્વ મા ભોગભવામયેષુ ॥

આહારાર્થં કર્મ કુર્યાદ્ અનિન્દ્યં કુર્યાદ્ આહારં પ્રાણસન્ધારણાર્થમ્ ।
પ્રાણાસ્ સન્ધાર્યાસ્ તત્ત્વજિજ્ઞાસનાર્થં તત્ત્વં જિજ્ઞાસ્યં યેન ભૂયો ન દુẖખમ્ ॥