માનવગૃહ્યસૂત્ર · અધ્યાય 1.13

ઇતિ દ્વાદશઃ ખણ્ડઃ ॥12॥
ત્રયોદશઃ ખણ્ડઃ
પુણ્યાહે યુઙ્ક્તે

યુઞ્જન્તિ બ્રધ્નમિતિ દ્વાભ્યાં યુજ્યમાનમનુમન્ત્રયતે દક્ષિણમથોત્તરમ્

અહતેન વાસસા દર્ભૈર્વા રથં સંમાર્ષ્ટિ

અહ્કૂન્યઙ્કાવબિતો રથં યે ધાવન્તા વાતા અગ્નિમભિયે સંચરન્તિ દૂરે હેતિઃ પતત્રી વાજિની વાંસ્તે નો ઽગ્નયઃ પપ્રયઃ પાલયન્તુ ઇતિ ચક્રે અભિમન્ત્રયતે

વનસ્પતે વિડ્વઙ્ગ ઇતિયધિષ્ટાનમ્

સુકિં શુક્રં શલ્મલિં વિશ્વરૂપં હિરણ્યવર્ણં સુવૃતં સુચક્રમ્ આરોહ સૂર્યે અમૃતસ્ય લોકં સ્યોનં પત્યે વહતં, કૃણુષ્વ ॥
ઇત્યારોહયતિ

અનુમાયન્તુ દેવતા અનુબ્રહ્મ સુવીર્યમ્ ।
અનુક્ષત્રં તુ યદ્બલમનુમામૈતુ મદ્યશઃ ॥
ઇતિ પ્રાઙભિપ્રયાય પ્રદક્ષિણમાવર્તયતિ

પ્રતિમાયન્તુ દેવતાઃ પ્રતિબ્રહ્મ સુવીર્યમ્ ।
પ્રતિક્ષત્રં તુ યદ્બલં પ્રતિ મામૈતુ યદ્યશઃ ॥
ઇતિ યથાસ્તં યન્ત મનુમન્ત્રયતે

અમઙ્ગલ્યં ચેદતિક્રામતિ અનુમાયન્ત્વિતિ જપતિ

નમો રુદ્રાય ગ્રામસદ ઇતિ ગ્રામે ઇમા રુદ્રાયેતિ ચ

ઽનમો રુદ્રાયૈક વૃક્ષસદઽ ઇત્યેકવૃક્ષે ।
ઽયે વૃક્ષેષુ શિષ્પઞ્જરાઽ ઇતિ ચ

ઽનમો રુદ્રાય શ્માશાનસદઽ ઇતિ શ્મશાને ।
ઽયે ભૂતાના મધિપતયઽ ઇતિ ચ

ઽનમો રુદ્રાય ચતુષ્પથસદઽ ઇતિ ચતુષ્પથે ।
ઽયે પથાં પથિ રક્ષયઽ ઇતિ ચ

ઽનમો રુદ્રાય તીર્થસદઽ ઇતિ તીર્થે ।
ઽયે તીર્થાનિ પ્રચરન્તીતિઽ ચ

યત્રાપસ્તરિતવ્યા આસીદિતિ સમુદ્રાય વૈણવે સિન્ધૂનાં પતયે નમઃ ।
નમો નદીનાં સર્વાસાં પત્યે ।
વિશ્વાહા જુષતાં વિશ્વકર્મણામિદં હવિઃ સ્વઃ સ્વાહેત્યપ્સૂદકાઞ્જલીન્નિનયતિ ।
અમૃતં વા આસ્યે જુહોમ્યાયુઃ પ્રાણે ઽપ્યમૃતં બ્રહ્મણા સહ મૃત્યુન્તરતિ ।
પ્રાસહાદિતિ રિષ્ટિરિતિ મુક્તિરિતિ મુક્ષીયમાણઃ સર્વં ભયં નુદસ્વ સ્વાહેતિ ત્રિઃ પરિમૃજ્યાચામતિ

યદિ નાવા તરેત્ સુત્રામાણમિતિ જપેત્

યદિ રથાક્ષઃ શમ્યાણીવા રિષ્યેતાન્યદ્વા રથાઙ્ગં તત્રૈવાગ્નિભુપસમાધાય જયપ્રભૃતિભિર્હુત્વા સુમઙ્ગલીરિયં વધૂરિતિ જપેત્ વધ્વા સહ વધૂં સમેત પશ્યત

વ્યુત્ક્રામ પન્થાં જરિતાં જવેન શિવેન વૈશ્વાનર ઇડ્યાસ્યાગ્રતઃ ।
આચાર્યો યેન યેન પથા પ્રયાતિ તેન તેન સહ ॥
ઇત્યુભાવેવોક્રામતઃ

ગોભિઃ સહાસ્તામિતે ગ્રામં પ્રવિશન્તિ બ્રાહ્મણવચનાદ્વા