માનવગૃહ્યસૂત્ર · અધ્યાય 1.12
ઇત્યેકાદશઃખમ્ડઃ ॥11॥
દ્વાદશઃ ખણ્ડઃ
સુમઙ્ગલીરિયં વધૂરિમાં સમેતપશ્ય
સૌભાગ્યમસ્યૈ દત્વાયાથાસ્ત્વં વિપરેતન ॥
ઇતિ પ્રેક્ષકાન્વ્રજતો ઽનુમન્ત્રયતે
અત્રૈવ સીમન્તં કરોતિ ત્રીશ્યેતયા શલલ્યા સમૂલેન વા દર્ભેણ સેનાહનામેત્યેતયા
અથાભ્યઞ્જન્તિ--
અભ્યજ્યકેશાન્ સુમનસ્યમાનાઃ પ્રજાવરીર્યશસે બહુપુત્રા અઘોરાઃ ।
શિવા ભર્તુઃ શ્વશુરસ્યાવદાયાયુષ્મતીઃ શ્વશ્વમતીશ્ચિરાયુઃ ॥
ઇતિ
જીવોર્ણયોપસમસ્યતિ-
સમસ્ય કેશાનવૃજિનાનઘોરાન્ શિખા સખીભ્યો ભવ સર્વાભ્યઃ ।
શિવા ભવ સુકુલોહ્યમાનાશિવા જનેષુ સહવાહનેષુ ॥
ઇતિ
અથૈનો દધિમધુ સમશ્રુતો યદ્વા હવિષ્યં સ્યાત્
તસ્ય સ્વસ્તિ વાચયિત્વા સમાના વા આકૂતાનીતિ સહ જપન્તિ
ઉબૌ સહ પ્રાશ્નીતઃ
મૂળ પાઠ: Mānavagṛhyasūtra (= Maitrāyaṇīyamānavagṛhyasūtra) · Edition: Ramakrishna Harshaji Sastri: Mānavagṛhyasūtra of the Mitrāyaṇīya Śākhā, Baroda : Central Library 1926 (Gaekwad's Oriental Series, 35) · Data entry members of the Sansknet Project · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0