મહાસુભાષિતસંગ્રહ · શ્લોક 3123-3142
અલબ્ધાન્તઃ પ્રવેશસ્ય તારમાક્રન્દતો બહિઃ ।
પ્રભો કરુણયા કર્ણે ક્રિયન્તાં કૃપણોક્તયઃ ॥
અલબ્ધે રાગિણો લોકા અહો લબ્ધે વિરાગિણઃ ।
હેમન્તે તાપમીહન્તે હન્ત ગ્રીષ્મે હિમં પુનઃ ॥
અલબ્ધ્વાપિ ધનં રાજ્ઞઃ સંશ્રિતા યાન્તિ સંપદમ્ ।
મહાહ્રદસમીપસ્થં પશ્ય નીલં વનસ્પતિમ્ ॥
અલબ્ધ્વા યદિ વા લબ્ધ્વા નાનુશોચન્તિ પણ્ડિતાઃ ।
આનન્તર્યં ચારભતે ન પ્રાણાનાં ધનાયતે ॥
અલભન્ત નભઃક્ષેત્રે તારાસ્તરલકાન્તયઃ ।
ત્વિષં તુષારબીજાનાં નૂતનાઙ્કુરશાલિનામ્ ॥
અલભ્યં લપ્સ્યમાનેન તત્ત્વં જિજ્ઞાસુના ચિરમ્ ।
જિગીષુણા હ્રિયં ત્યક્ત્વા કાર્યં કોલાહલો મહાન્ ॥
અલભ્યં લબ્ધુકામસ્ય જનસ્ય ગતિરીદૃશી ।
અલબ્ધેષુ મનસ્તાપઃ સંચિતાર્થો વિનશ્યતિ ॥
અલભ્યલાભાય ચ લબ્ધવૃદ્ધયે યથાર્હતીર્થપ્રતિપાદનાય ચ ।
યશસ્વિનં વેદવિદં વિપશ્ચિતં બહુશ્રુતં બ્રાહ્મણમેવ વાસય ॥
અલમતિચપલત્વાત્ સ્વપ્નમાયોપમત્વાત્ પરિણતિવિરસત્વાત્ સંગમેનાઙ્ગનાયાઃ ।
ઇતિ યદિ શતકૃત્વસ્ તત્ત્વમાલોચયામસ્ તદપિ ન હરિણાક્ષીં વિસ્મરત્યન્તરાત્મા ॥
અલમથવા બહુવાદૈર્ વિરચય લોકાનુરાગનિર્બન્ધમ્ ।
તત્રૈકત્ર સમગ્રં તન્નિહિતં યન્ન જાતુ સંનિહિતમ્ ॥
અલમન્ધ ભુજાયષ્ટિભ્રાન્ત્યા ભ્રાતર્જડસ્ય તે ।
દંશાય દંદશૂકોઽયં દંશમુદ્રાં ન મુઞ્ચતિ ॥
અલમન્યથા ગૃહીત્વા ન ખલુ મનસ્વિનિ મયા પ્રયુક્તમિદમ્ ।
પ્રાયઃ સમાનવિદ્યાઃ પરસ્પરયશઃપુરોભાગાઃ ॥
અલમન્યૈરુપાલમ્ભૈઃ કીર્તિતૈશ્ચ વ્યતિક્રમૈઃ ।
પેશલં ચાનુરૂપં ચ કર્તવ્યં હિતમાત્મનઃ ॥
અલમપ્રિયાણ્યુદિત્વા રુચિરાર્થાઃ કિમિહ ન સ્થિતા વાચઃ ।
અમૃતમિતિ વચસિ સત્યપિ વિષમિતિ હિ કિમુચ્યતે વારિ ॥
અલમભિમુખૈર્બદ્ધૈર્ભોગૈરલં ભ્રમિભિર્દૃશોર્ અલમવિરલૈર્ગર્જોદ્ગારૈરલં વિષવૃષ્ટિભિઃ ।
કિમિહ ભુજગાઃ કોપાવેગૈરમીભિરમુદ્રિતૈર્ નનુ ભગવતસ્તાર્ક્ષ્યસ્યૈતે વયં સ્તુતિપાઠકાઃ ॥
અલમલમઘૃણસ્ય તસ્ય નામ્ના પુનરપિ સૈવ કથા ગતઃ સ કાલઃ ।
કથય કથય વા તથાપિ દૂતિ પ્રતિવચનં દ્વિષતોઽપિ માનનીયમ્ ॥
અલમલમતિમાત્રં સાહસેનામુના તે ત્વરિતમયિ વિમુઞ્ચ ત્વં લતાપાશમેનમ્ ।
ચલિતમપિ નિરોદ્ધું જીવિતં જીવિતેશે ક્ષણમિહ મમ કણ્ઠે બાહુપાશં નિધેહિ ॥
અલમલમતિવૃદ્ધ્યા સ્થીયતાં તસ્ય પશ્યસ્ય્ અકરુણ કરભોરોર્ભજ્યતે મધ્યમેતત્ ।
ઇતિ ગુરુજઘનાજ્ઞાચોદિતા રોમરાજિઃ સ્તનયુગમસિતાક્ષ્યા વક્તુમારોહતીવ ॥
અલમલમનુગમ્ય પ્રસ્થિતં પ્રાણનાથં પ્રથમવિરહશોકે ન પ્રતીકાર એષઃ ।
સપદિ રમણયાત્રા શ્રેય ઇત્યારટન્ત્યા ચરણપતનપૂર્વં સા નિરુદ્ધેવ કાઞ્ચ્યા ॥
અલમલમિયમેવ પ્રાણિનાં પાતકાનાં નિરસનવિષયે યા કૃષ્ણ કૃષ્ણેતિ વાણી ।
યદિ ભવતિ મુકુન્દે ભક્તિરાનન્દસાન્દ્રા વિલુઠતિ ચરણાબ્જે મોક્ષસામ્રાજ્યલક્ષ્મીઃ ॥
મૂળ પાઠ: Mahāsubhāṣitasaṃgraha 1-9979 · Data entry n.n. · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0