મહાભારત · અધ્યાય 8.92
પ્રજાપતિસ્તુ તં દૃષ્ટ્વા દેવભાગં સમાગતમ્ ।
અબ્રવીત્તુ તતો રાજન્પશ્યતો વૈ સ્વયમ્ભુવઃ ॥
ઉભાવતિરથૌ શૂરાવુભૌ દૃઢપરાક્રમૌ ।
ઉભૌ સદૃશકર્માણૌ વજ્રિચક્રાયુધૌપમૌ ॥
અહો બત મહદ્યુદ્ધં કર્ણાર્જુનસમાગમે ।
ભવિષ્યતિ મહાઘોરં વૃત્રવાસવયોરિવ ॥
પ્રજાપતિરથોક્ત્વૈવં સ્વયમ્ભુવમચોદયત્ ।
સમોઽસ્તુ વિજયઃ કામમુભયોર્નરસિંહયોઃ ॥
કર્ણાર્જુનવિવાદેન મા નશ્યેદખિલં જગત્ ।
સ્વયમ્ભો બ્રૂહિ તદ્વાક્યં સમોઽસ્તુ વિજયોઽનયોઃ ॥
એવમુક્તસ્તુ ભગવાઞ્જયે તાભ્યામનિશ્ચિતે ।
ઇત્યબ્રવીન્મહારાજ મહાબ્રહ્મા પ્રજાપતિમ્ ॥
દ્વાવપ્યેતૌ હિ કૃતિનૌ દ્વાવપ્યતિબલોત્કટૌ ।
ભવિષ્યત્યનયોર્યુદ્ધં ત્રૈલોક્યસ્ય ભયાવહમ્ ॥
તતઃ પ્રજાપતિં તત્ર સહસ્રાક્ષોઽભ્યચોદયત્ ।
વિજયો ધ્રુવ એવાસ્તુ પાણ્ડવસ્ય મહાત્મનઃ ॥
મનસ્વી બલવાઞ્શૂરઃ કૃતવિદ્યસ્તપોધનઃ ।
વિભર્તિ ચ મહાતેજા ધનુર્વેદમશેષતઃ ॥
પાર્થઃ સર્વગુણોપેતો દેવકાર્યમિદં યતઃ ।
ક્લિશ્યન્તે પાણ્ડવા નિત્યં વનવાસાદિભિર્ભૃશં ॥
સમ્પન્નસ્તપસા ચૈવ પર્યાપ્તઃ પુરુષર્ષભઃ ।
અતિક્રામેચ્ચ માહાત્મ્યાદ્દિષ્ટમપ્યવિચારયન્ ॥
અતિક્રમે ચ લોકાનામભાવો નિયતો ભવેત્ ।
નાવસ્થાનં ચ પશ્યામિ ક્રુદ્ધયોઃ કૃષ્ણયોઃ ક્વચિત્ ॥
સ્રષ્ટારૌ જગતશ્ચૈતૌ તતશ્ચ પુરુષર્ષભૌ ।
નરનારાયણાવેતૌ પુરાણાવૃષિસત્તમૌ ॥
અનિયમ્યૌ નિયન્તારૌ જગતઃ પુરુષર્ષભૌ ।
[નૈતયોસ્તુ સમઃ કશ્ચિદ્દિવિ વા માનુષેષુ વા ॥
અનુગમ્યાસ્ત્રયો લોકાઃ સહ દેવર્ષિચારણૈઃ । સર્વદેવગણાશ્ચાપિ સર્વભૂતાનિ યાનિ ચ ।
અનયોસ્તુ પ્રભાવેન વર્તતે નિખિલં જગત્ ॥ ]
કામં તુ સુકૃતાઁલ્લોકાનાપ્નોતુ પુરુષર્ષભઃ ।
કર્ણો વૈકર્તનઃ શૂરો વિજયસ્ત્વસ્તુ કૃષ્ણયોઃ ॥
વસૂનાં સમલોકત્વં મરુતાં વાસમાપ્નુયાત્ ।
સહિતો દ્રોણભીષ્માભ્યાં નાકપૃષ્ઠે મહીયતામ્ ॥
ક્લેશિતો હિ વને પાર્થો દિર્ઘકાલં પિતામહ ।
તસ્માદેષ જયેદ્યુદ્ધે તપસાઽભ્યધિકોઽર્જુનઃ ॥
પૂર્વં ભગવતા પ્રોક્તઃ કૃષ્ણયોર્વિજયો ધ્રુવઃ ।
તત્તથાસ્તુ નમસ્તેઽસ્તુ પ્રમો બ્રૂહિ પિતામહ ॥
તત્સહસ્રાક્ષવચનં નિશમ્ય ભગવાન્પ્રભુઃ ।
નોવાચ તજ્જયં તુલ્યં તયોઃ કર્ણકિરીટિનોઃ ॥
તસ્માદાશાં ગતઃ શક્રસ્તૂષ્ણીમ્ભૂતે પિતામહે ।
વિજયઃ પાણ્ડવેયસ્ય કર્ણસ્ય ચ વધો ભવેત્ ॥
બ્રહ્મેશાનૌ તતો વાક્યમૂચતુર્ભુવનેશ્વરમ્ ।
વિજયો ધ્રુવ એવાસ્તુ પાણ્ડવસ્ય મહાત્મનઃ ॥
મનસ્વી જયતાં શૂરઃ કૃતવિદ્યસ્તપોધનઃ ।
બિભર્તિ ચ મહાતેજા ધનુર્વેદમશેષતઃ ॥
અતિક્રામેચ્ચ માહાત્મ્યાદ્દિષ્ટમપ્યવિચારયન્ ।
અતિક્રમે ચ લોકાનામભાવો નિયતો ભવેત્ ॥
ન ચ વિદ્મ હ્યવસ્થાનં ક્રુદ્ધયોઃ કૃષ્ણયોઃ ક્વચિત્ ।
સ્રષ્ટારૌ જગતશ્ચૈવ સતશ્ચ પુરુષર્ષભૌ ॥
કામં તુ સુકૃતાઁલ્લોકાન્પ્રાપ્નોત્વેષ પરન્તપઃ ।
કર્ણો વૈકર્તનઃ શૂરો વિજયસ્તુ નરે ધ્રુવઃ ॥
તથોક્તે દેવદેવાભ્યાં સહસ્રાક્ષોઽબ્રવીદ્વચઃ ।
આમન્ત્ર્ય સર્વભૂતાનિ બ્રહ્મેશાનાનુશાસનાત્ ॥
શ્રુતં ભવદ્ભિર્યત્પ્રોક્તં ભગવદ્ભ્યાં જગદ્ધિતમ્ ।
તત્તથા વ્યેતુ તે રોગઃ શમાપ્નુત વિમન્યવઃ ॥
ઇતિ શ્રુત્વેન્દ્રવચનં સર્વભૂતાનિ માનિષ । વિસ્મિતાન્યભવન્રાજન્પૂજયાઞ્ચક્રિરે તદા ।
નોચુસ્તદા જયં તુલ્યં તયોઃ પુરુષસિંહયોઃ ॥
વ્યસૃજંશ્ચ સુગન્ધીનિ પુષ્પવર્ષાણિ હર્ષિતાઃ ।
નાનારૂપાણિ વિબુધા દેવતૂર્યાણ્યવાદયન્ ॥
દિદૃક્ષવશ્ચાપ્રતિમં દ્વૈરથં નરસિંહયોઃ ।
વિસ્મયોત્ફુલ્લનયના નાન્યા બુબુધિરે ક્રિયાઃ ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0