મહાભારત · અધ્યાય 5.69

ભૂયો મે પુણ્ડરીકાક્ષં સઞ્જયાચક્ષ્વ પૃચ્છતઃ ।
નામકર્માર્થવિત્તાત પ્રાપ્નુયાં પુરુષોત્તમમ્ ॥
સઞ્જય ઉવાચ ।

શ્રુતં મે વાસુદેવસ્ય નામનિર્વચનં શુભમ્ ।
યાવત્તત્રાભિજાનેઽહમપ્રમેયો હિ કેશવઃ ॥

વસનાત્સર્વભૂતાનાં વસુત્વાદ્દેવયોનિતઃ ।
વાસુદેવસ્તતો વેદ્યો બૃહત્ત્વાદ્વિષ્ણુરુચ્યતે ॥

મૌનાદ્ધ્યાનાચ્ચ યોગાચ્ચ વિદ્દિ ભારત માધવમ્ ।
સર્વતત્ત્વલયાચ્ચૈવ મધુહા મધુસૂદનઃ ॥

કૃષિર્ભૂવાચકઃ શબ્દો ગશ્ચ નિર્વૃતિવાચકઃ ।
વિષ્ણુસ્તદ્ભાવયોગાચ્ચ કૃષ્ણો ભવતિ સાત્વતઃ ॥

પુણ્ડરીકં પરં ધામ નિત્યમક્ષયમવ્યયમ્ ।
તદ્ભાવાત્પુણ્ડરીકાક્ષો દસ્યુત્રાસાજ્જાનાર્દનઃ ॥

યતઃ સત્વં ન ચ્યવતે યચ્ચ યત્વાન્ન હીયતે ।
સાત્વતઃ સાત્વતસ્તસ્માદાર્ષભાદ્વૃષભેક્ષણઃ ॥

ન જાયતે જનિત્રાઽયમજસ્તસ્માદનીકજિત્ ।
દેવાનાં સ્વપ્રકાશત્વાદ્દમાદ્દામોદરો વિભુઃ ॥

હર્ષાત્સુખાત્સુખૈશ્વર્યાદ્ધૃષીકેશત્વમશ્રુતે ।
બાહુભ્યાં રોદસી બિભ્રન્મહાબાહુરિતિ સ્મૃતઃ ॥

અઘો ન ક્ષીયતે જાતુ યસ્માત્તસ્માદધોક્ષજઃ ।
નરાણામયનાચ્ચાપિ તતો નારાયણઃ સ્મૃતઃ ॥

પૂરણાત્સદનાચ્ચાપિ તતોઽસૌપુરુષોત્તમઃ । અસતશ્ચ સતશ્ચૈવ સર્વસ્ય પ્રભવાપ્યયાત્ ।
સર્વસ્ય ચ સદા જ્ઞાનાત્સર્વમેતં પ્રચક્ષતે ॥

સત્યે પ્રતિષ્ઠિતઃ કૃષ્ણઃ સત્યમત્ર પ્રતિષ્ઠિતમ્ ।
સત્યાત્સત્યં તુ ગોવિન્દસ્તસ્માત્સત્યોપિ નામતઃ ॥

વિષ્ણુર્વિક્રમણાદ્દેવો જયનાઞ્જિષ્ણુરુચ્યતે ।
શાશ્વતત્વાદનન્તશ્ચ ગોવિન્દો વેદનાદ્ભવામ્ ॥

અતત્ત્વં કુરુતે તત્ત્વં તેન મોહયતે પ્રજાઃ ॥

એવંવિધો ધર્મનિત્યો ભગવાન્મધુસૂદનઃ ।
આગન્તા હિ મહાબાહુરાનૃશંસ્યાર્થમચ્યુતઃ ॥