મહાભારત · અધ્યાય 5.70
ચક્ષુષ્મતાં વૈ સ્પૃહયામિ સઞ્જય દ્રક્ષ્યન્તિ યે વાસુદેવં સમીપે ।
વિભ્રાજમાનં વપુષા પરેણ પ્રકાશયન્તં પ્રદિશો દિશશ્ચ ॥
ઈરયન્તં ભારતીં ભારતાના- મભ્યર્ચનીયાં શઙ્કરીં સૃઞ્જયાનામ્ ।
બુભૂષદ્ભિર્ગર્હણીયામનિન્દ્યાં પરાસૂનામગ્રહણીયરૂપામ્ ॥
સમુદ્યન્તં સાત્વતમેકવીરં પ્રણેતારમૃષભં યાદવાનામ્ ।
નિહન્તારં ક્ષોભણં શાત્રવાણાં મુઞ્ચન્તં ચ દ્વિષતાં વૈ યશાંસિ ॥
દ્રષ્ટારો હિ કુરવસ્તં સમેતા મહાત્માનં શબ્રુહણં વરેણ્યમ્ ।
બ્રુવન્તં વાચમનૃશંસરૂપાં વૃષ્ણિશ્રેષ્ઠં મોહયન્તં મદીયાન્ ॥
ઋષિં સનાતનતભં વિપશ્ચિતં વાચઃસમુદ્રં કલશં યતીનામ્ ।
અરિષ્ટનેમિં ગરુડં સુપર્ણં હરિં પ્રજાનાં ભુવનસ્ય ધામ ॥
સહસ્રશીર્ષં પુરુષં પુરાણ- મનાદિમધ્યાન્તમનન્તકીર્તિમ્ ।
શુક્રસ્ય ધાતારમજં ચ નિત્યં પરં પરેષાં શરણં પ્રપદ્યે ॥
ત્રૈલોક્યનિર્માણકરં જનિત્રં દેવાસુરાણામથ નાગરક્ષસામ્ ।
નરાધિપાનાં વિદુષાં પ્રધાન- મિન્દ્રાનુજં તં શરણં પ્રપદ્યે ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0