મહાભારત · અધ્યાય 5.54

એવમેતન્મહારાજ યથાવદસિ ભારત ।
યુદ્ધે વિનાશઃ ક્ષત્રસ્ય ગાણ્ડીવેન પ્રદૃશ્યતે ॥

ઇદં તુ નાભિજાનામિ તવ ધીરસ્ય નિત્યશઃ ।
યત્પુત્રવશમાગચ્છેસ્તત્ત્વજ્ઞઃ સવ્યસાચિનઃ ॥

નૈષ કાલો મહારાજ તવ શશ્વત્કૃતાગસઃ ।
ત્વયા હ્યેવાદિતઃ પાર્થા નિકૃતા ભરતર્ષભ ॥

પિતા શ્રેષ્ઠઃ સુહૃદ્યશ્ચ સમ્યક્પ્રણિહિતાત્મવાન્ ।
આસ્થેયં હિ હિતં તેન ન દ્રોગ્ધા ગુરુરુચ્યતે ॥

ઇદં જિતમિદં લબ્ધમિતિ શ્રુત્વા પરાજિતાન્ ।
દ્યૂતકાલે મહારાજ સ્મરસે સ્મ કુમારવત્ ॥

પરુષાણ્યુચ્યમાનાંશ્ચ પુરા પાર્થાનુપેક્ષસે ।
કૃત્સ્નં રાજ્યં જયન્તીતિ પ્રપાતં નાનુપશ્યસિ ॥

પિત્ર્યં રાજ્યં મહારાજ કુરવસ્તે સજાઙ્ગલાઃ ।
અથ વીરૈર્જિતામુર્વીમખિલાં પ્રત્યપદ્યથાઃ ॥

બાહુવીર્યાર્જિતા ભૂમિસ્તવ પાર્થૈર્નિવેદિતા ।
મયેદં કૃતમિત્યેવ મન્યસે રાજસત્તમ ॥

ગ્રસ્તાન્ગન્ધર્વરાજેન મજ્જતો હ્યપ્લવેઽમ્ભસિ ।
આનિનાય પુનઃ પાર્થઃ પુત્રાંસ્તે રાજસત્તમ ॥

કુમારવચ્ચ સ્મયસે દ્યૂતે વિનિકૃતેષુ યત્ ।
પાણ્ડવેષુ વને રાજન્પ્રવ્રજત્સુ પુનઃપુનઃ ॥

પ્રવર્ષતઃ શરવ્રાતાનર્જુનસ્ય શિતાન્બહૂન્ ।
અપ્યર્ણવા વિશુષ્યેયુઃ કિં પુનર્માસયોનયઃ ॥

અસ્યતાં ફાલ્ગુનઃ શ્રેષ્ઠો ગાણ્ડીવં ધનુષાં વરમ્ । કેશવઃ સર્વભૂતાનામાયુધાનાં સુદર્શનમ્ ।
વાનરો રોચમાનશ્ચ કેતુઃ કેતુમતાં વરઃ ॥

એવમેતાનિ સ રથો વહતે સહ યો રણે ।
ક્ષપયિષ્યતિ નો રાજન્કાલચક્રમિવોદ્યતમ્ ॥

તસ્યાદ્ય વસુધા રાજન્નિખિલા ભરતર્ષભ ।
યસ્ય ભીમાર્જિનૌ યોધૌ સ રાજા રાજસત્તમ ॥

તથા ભીમહતપ્રાયાં મઞ્જન્તીં તવ વાહિનીમ્ ।
દુર્યોધનમુખા દૃષ્ટ્વા ક્ષયં યાસ્યન્તિ કૌરવાઃ ॥

ન ભીમાર્જુનયોર્ભીતા લપ્સ્યન્તે વિજયં વિભો ।
તવ પુત્રા મહારાજ રાજાનશ્ચાનુસારિણઃ ॥

મત્સ્યાસ્ત્વામદ્ય નાર્ચન્તિ પઞ્ચાલાશ્ચ સકેકયાઃ ।
સાલ્વેયાઃ શૂરસેનાશ્ચ સર્વે ત્વામવજાનતે ॥

પાર્થં હ્યેતે ગતાઃ સર્વે વીર્યજ્ઞાસ્તસ્ય ધીમતઃ ।
ભક્ત્યા હ્યસ્ય વિરુધ્યન્તે તવ પુત્રૈઃ સદૈવ તે ॥

અનર્હાનેવ તુ વધે ધર્મયુક્તાન્વિકર્મણા ।
યોઽક્લેશયત્પાણ્ડુપુત્રાન્યો વિદ્વેષ્ટ્યધુનાપિ વૈ ॥

સર્વોપાયૈર્નિયન્તવ્યઃ સાનુગઃ પાપપુરુષઃ ।
તવ પુત્રો મહારાજ નાનુશોચિતુમર્હસિ ॥

અપરોહં મહારાજ સાક્ષાચ્ચૈનં બ્રવીમ્યહમ્ ।
દ્યૂતકાલે મયા ચોક્તં વિદુરેણ ચ ધીમતા ॥

યદિદં તે વિલપિતં પાણ્ડવાન્પ્રતિ ભારત ।
અનીશેનૈવ રાજેન્દ્ર સર્વમેતન્નિરર્થકમ્ ॥