મહાભારત · અધ્યાય 5.184

તતો રાત્રૌ વ્યતીતાયાં પ્રતિબુદ્ધોઽસ્મિ ભારત ।
તતઃ સઞ્ચિન્ત્ય વૈ સ્વપ્નમવાપં હર્ષમુત્તમમ્ ॥

તતઃ સમભવદ્યુદ્ધં મમ તસ્ય ચ ભારત ।
તુમુલં સર્વભૂતાનાં રોમહર્ષણમદ્ભુતમ્ ॥

તતો બાણમયં વર્ષં વવર્ષ મયિ ભાર્ગવઃ ।
ન્યવારયમહં તચ્ચ શરજાલેન ભારત ॥

તતઃ પરમસન્ક્રુદ્ધઃ પુનરેવ મહાતપાઃ ।
હ્યસ્તનેન ચ કોપેન શક્તિં વૈ પ્રાહિણોન્મયિ ॥

ઇન્દ્રાશનિસમસ્પર્શાં યમદણ્ડસમપ્રભામ્ ।
જ્વલન્તીમગ્નિવત્સઙ્ખ્યે લેલિહાનાં સમન્તતઃ ॥

તતો ભરતશાર્દૂલ ધિષ્ણ્યમાકાશગં યથા ।
સા મમાભ્યવધીત્તૂર્ણં જત્રુદેશે કુરૂદ્વહ ॥

અથાસ્રમસ્રવદ્ધોરં ગિરેર્ગૈરિકધાતુવાત્ ।
રામેણ સુમહાબાહો ક્ષતસ્ય ક્ષતજેક્ષણ ॥

તતોઽહં જામદગ્ન્યાય ભૃશં ક્રોધસમન્વિતઃ ।
ચિક્ષેપ મૃત્યુસન્કાશં બાણં સર્પવિષોપમમ્ ॥

સ તેનાભિહતો વીરો લલાટે દ્વિજસત્તમઃ ।
અશોભત મહારાજ શશ્રૃઙ્ગ ઇવ પર્વતઃ ॥

સ સંરબ્ધઃ સમાવૃત્ય શરં કાલાન્તકોપમમ્ ।
સન્દધે બલવત્કૃષ્ય ઘોરં શત્રનિબર્હણમ્ ॥

સ વક્ષસિ પાપતોગ્રઃ શરો વ્યાલ ઇવ શ્વસન્ ।
મહીં રાજંસ્તતશ્ચાહમગમં રુધિરાવિલઃ ॥

સમ્પ્રાપ્ય તુ પુનઃ સઞ્જ્ઞાં જામદઘ્ન્યાય ધીમતે ।
પ્રાહિણ્વં વિમલાં શક્તિં જ્વલન્તીમશનીમિવ ॥

સા તસ્ય દ્વિજમુખ્યસ્ય નિપપાત ભુજાન્તરે ।
વિહ્વલશ્ચાભવદ્રાજન્વેપથુશ્ચૈનમાવિશત્ ॥

તત એનં પરિષ્વજ્ય સખા વિપ્રો મહાતપાઃ ।
અકૃતવ્રણઃ શુભૈર્વાક્યૈરાશ્વાસયદનેકધા ॥

સમાશ્વસ્તસ્તતો રામઃ ક્રોધામર્ષસમન્વિતઃ ।
પ્રાદુશ્ચક્રે તદા બ્રાહ્મં પરમાસ્ત્રં મહાવ્રતઃ ॥

તતસ્તત્પ્રતિઘાતાર્થં બ્રાહ્મમેવાસ્ત્રમુત્તમમ્ ।
મયા પ્રયુક્તં જજ્વાલ યુગાન્તમિવ દર્શયત્ ॥

તયોર્બ્રહ્માસ્ત્રયોરાસીદન્તરા વૈ સમાગમઃ ।
અસમ્પ્રાપ્યૈવ રામં ચ માં ચ ભારતસત્તમ ॥

તતો વ્યોમ્નિ પ્રાદુરભૂત્તેજ એવ હિ કેવલમ્ ।
ભૂતાનિ ચૈવ સર્વાણિ જગ્મુરાર્તિં વિશામ્પતે ॥

ઋષયશ્ચ સગન્ધર્વા દેવતાશ્ચૈવ ભારત ।
સન્તાપં પરમં જગ્મુરસ્ત્રતેજોભિપીડિતાઃ ॥

તતશ્ચચાલ પૃથિવી સપર્વતવનદ્રુમા ।
સન્તપ્તાનિ ચ ભૂતાનિ વિષાદન્ક જગ્મુરુત્તમમ્ ॥

પ્રજજ્વાલ નભો રાજન્ધૂમાયન્તે દિશો દશ ।
ન સ્થાતુમન્તરિક્ષે ચ શેકુરાકાશગાસ્તદા ॥

તતો હાહાકૃતે લોકે સદેવાસુરરાક્ષસે ।
ઇદમન્તરમિત્યેવં મોક્તુકામોઽસ્મિ ભારત ॥

પ્રસ્વાપમસ્ત્રં ત્વરિતો વચનાદ્બ્રહ્મવાદિનામ્ ।
ચિન્તિતં ચ તદસ્ત્રં મે મનસિ પ્રત્યભાત્તદા ॥