મહાભારત · અધ્યાય 5.11

ઋષયોઽથાબ્રુવન્સર્વે દેવાશ્ચ ત્રિદિવેશ્વરાઃ ।
અયં વૈ નહુપઃ શ્રીમાન્દેવરાજ્યેઽભિષિચ્યતામ્ ॥

તેજસ્વી ચ યશસ્વી ચ ધાર્મિકશ્ચૈવ નિત્યદા ।
તે ગત્વા ત્વબ્રુવન્સર્વે રાજા નો ભવ પાર્થિવ ॥

સ તાનુવાચ નહુષો દેવાનૃપિગણાંસ્તથા ।
પિતૃભિઃ સહિતાન્રાજન્પરિપ્સન્હિતમાત્મનઃ ॥

દુર્બલોઽહં ન મે શક્તિર્ભવતાં પરિપાલને ।
બલવાઞ્જ્ઞાયતાં કશ્ચિદ્બલં શક્રે હિ નિત્યદા ॥

તમબ્રુવન્પુનઃ સર્વે દેવા ઋષિપુરોગમાઃ ।
અસ્માકં તપસા યુક્તઃ પાહિ રાજ્યં ત્રિવિષ્ટપે ॥

પરસ્પરભયં ઘોરમસ્માકં હિ ન સંશયઃ ।
અભિષિચ્યસ્વ રાજેન્દ્ર ભવ રાજા ત્રિવિષ્ટપે ॥

દેવદાનવયક્ષાણામૃષીણાં રક્ષસાં તથા । પિતૃગન્ધર્વભૂતાનાં ચક્ષુર્વિષયવર્તિનામ્ ।

તેજ આદાસ્યસે પશ્યન્બલવાંશ્ચ ભવિષ્યસિ ।
ધર્મં પુરસ્કૃત્ય સદા સરવલોકાધિપો ભવ ॥

બ્રહ્મર્ષીશ્ચાપિ દેવાંશ્ચ ગોપાયસ્વ ત્રિવિષ્ટપે ।
શલ્ય ઉવાચ ।
અભિષિક્તઃ સ રાજેન્દ્ર તતો રાજા ત્રિવિષ્ટપે ॥

ધર્મં પુરસ્કૃત્ય તદા સર્વલોકાધિપોઽભવત્ ।
સુદુર્લભં વરં લબ્ધ્વા પ્રાપ્ય રાજ્યં ત્રિવિષ્ટપે ॥

ધર્માત્મા સતતં ભૂત્વા કામાત્મા સમપદ્યત ।
દેવોદ્યાનેષુ સર્વેષુ નન્દનોપવનેષુ ચ ॥

કૈલાસે હિમવત્પૃષ્ઠે મન્દરે શ્વેતપર્વતે ।
સહ્યે મહેન્દ્રે મલયે સમુદ્રેષુ સરિત્સુ ચ ॥

અપ્સરોભિઃ પરિવૃતો દેવકન્યાસમાવૃતઃ ।
નહુષો દેવરાજોઽથ ક્રીડન્બહુવિધં તદા ॥

શ્રૃણ્વન્દિવ્યા બહુવિધાઃ કથાઃ શ્રુતિમનોહરાઃ ।
વાદિત્રાણિ ચ સર્વાણિ ગીતં ચ મધુરસ્વનમ્ ॥

વિશ્વાવસુર્નારદશ્ચ ગન્ધર્વાપ્સરસાં ગણાઃ ।
ઋતવઃ ષટ્ચ દેવેન્દ્રં મૂર્તિમન્ત ઉપસ્થિતાઃ ॥

મારુતઃ સુરભિર્વાતિ મનોજ્ઞઃ સત્વશીતલઃ ।
એવં વિક્રીડતસ્તસ્ય નહુષસ્ય દુરાત્મનઃ ॥

સમ્પ્રાપ્તા દર્શનં દેવી શક્રસ્ય મહિષી પ્રિયા ।
સ તાં સન્દૃશ્ય દુષ્ટાત્મા પ્રાહ સર્વાન્સભાસદઃ ॥

ઇન્દ્રસ્ય મહિષી દેવી કસ્માન્માં નોપતિષ્ઠતિ ।
અહમિન્દ્રોઽસ્મિ દેવાનાં લોકાનાં ચ તથેશ્વરઃ ॥

આગચ્છતુ શચી મહ્યં ક્ષિપ્રમદ્ય નિવેશનમ્ ।
તચ્છ્રુત્વા દુર્મના દેવી બૃહસ્પતિમુવાચ હ ॥

રક્ષ માં નહુષાદ્બ્રહ્મંસ્ત્વામસ્મિ શરણં ગતા ।
સર્વલક્ષણસમ્પન્નાં બ્રહ્મંસ્ત્વં માં પ્રભાષસે ॥

દેવરાજસ્ય દયિતામત્યન્તં સુખભાગિનીમ્ ।
અવૈધવ્યેન યુક્તાં ચાપ્યેકપત્નીં પતિવ્રદામ્ ॥

ઉક્તવાનસિ માં પૂર્વમૃતાં તાં કુરુ વૈ ગિરમ્ ।
નોક્તપૂર્વં ચ ભગવન્મૃષા તે કિઞ્ચિદીશ્વર ॥

તસ્માદેતદ્ભવેત્સત્યં ત્વયોક્તં દ્વિજસત્તમ ।
બૃહસ્પતિરથોવાચ ઇન્દ્રાણીં ભયમોહિતામ્ ॥

યદુક્તાસિ મયા દેવિ સત્યં તદ્ભવિતા ધ્રુવમ્ ।
દ્રક્ષ્યસે દેવરાજં તમિન્દ્રં શીઘ્રમિહાગતમ્ ॥

ન ભેતવ્યં ચ નહુષાત્સત્યમેતદ્બ્રવીમિ તે ।
સમાનયિષ્યે શક્રેણ નચિરાદ્ભવતીમહમ્ ॥

અથ શુશ્રાવ નહુષ ઇન્દ્રાણીં શરણીં ગતામ્ ।
બૃહસ્પતેરઙ્ગિરસશ્રુક્રોધ સ નૃપસ્તદા ॥