મહાભારત · અધ્યાય 4.17

એવમુક્તાઽનવદ્યાઙ્ગી કીચકેન દુરાત્મના ।
દ્રૌપદી તમુવાચેદં સૈરન્ધ્રીવેષધારિણી ॥ 1 ॥

અપ્રાર્થનીયામિહં માં સૂતપુત્રાભિમન્યસે ।
નિહીનવર્ણાં સૈરેન્ધ્રીં બીભત્સાં કેશકારિણીમ્ ॥ 2 ॥

પરદારાઽસ્મિ ભદ્રં તે ન યુક્તં તવ સામ્પ્રતમ્ ।
દયિતાઃ પ્રાણિનાં દારા ધર્મં સમનુચિન્તય ॥ 3 ॥

પરદારે ન તે બુદ્ધિર્જાતુ કાર્યા કથઞ્ચન ।
વિવર્જનં હ્યકાર્યાણામેતત્સુપુરુષવ્રતમ્ ॥ 4 ॥

મિથ્યાભિગૃધ્નો હિ નરઃ પાપાત્મા મોહમાસ્થિતઃ ।
અયશઃ પ્રાપ્નુયાદ્ધોરં મહદ્વા પ્રાપ્નુયાદ્ભયમ્ ॥ 5 ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।

એવમુક્તસ્તુ સૈરન્ધ્ર્યા કીચકઃ કામમોહિતઃ ।
જાનન્નપિ સુદુર્બુદ્ધિઃ પરદારાભિમર્શને ॥ 6 ॥

દોષાન્બહૂન્પ્રાણહરાન્સર્વલોકવિગર્હિતાન્ ।
પ્રોવાચેદં સુદુર્બુદ્ધિર્દ્રૌપદીમજિતેન્દ્રિયઃ ॥ 7 ॥

નાર્હસ્યેવં વરારોહે પ્રત્યાખ્યાતું વરાનને ।
માં મન્મથસમાવિષ્ટં ત્વત્કૃતે ચારુહાસિનિ ॥ 8 ॥

પ્રત્યાખ્યાય ચ માં ભીરુ વશગં પ્રિયવાદિનમ્ ।
નૂનં ત્વમસિતાપાઙ્ગિ પશ્ચાત્તાપં કરિષ્યસિ ॥ 9 ॥

અહં હિ સુભ્રુ રાજ્યસ્ય કૃત્સ્નસ્યાસ્ય સુમધ્યમે ।
પ્રભુર્વાસયિતા ચૈવ વીર્યે ચાપ્રતિમઃ ક્ષિતૌ ॥ 10 ॥

પૃથિવ્યાં મત્સમો નાસ્તિ કશ્ચિદન્યઃ પુમાનિહ ।
રૂપયૌવનસૌભાગ્યૈર્ભોગૈશ્ચાનુત્તમૈઃ શુભૈઃ ॥ 11 ॥

સર્વકામસમૃદ્ધેષુ ભોગેષ્વનુપમેષ્વિહ ।
ભોક્તવ્યેષુ ચ કલ્યાણિ કસ્માદ્દાસ્યે રતા હ્યસિ ॥ 12 ॥

મયા દત્તમિદં રાજ્યં સ્વામિન્યસિ શુભાનને ।
ભજસ્વ માં વરારોહે ભુઙ્ક્ષ્વં ભોગાનનુત્તમાન્ ॥ 13 ॥

એવમુક્તા તુ સા સાધ્વી કીચકેનાશુભં વચઃ ।
કીચકં પ્રત્યુવાચેદં ગર્હયન્ત્યસ્ય તદ્વચઃ ॥ 14 ॥
સૈરન્ધ્ર્યુવાચ ।

મા સૂતપુત્ર મુહ્યસ્વ માઽદ્ય ત્યક્ષ્યસ્વ જીવિતમ્ ।
જાનીહિ પઞ્ચભિર્ઘોરૈર્નિત્યં મામભિરક્ષિતામ્ ॥ 15 ॥

ન ચાપ્યહં ત્વયા લભ્યા ગન્ધર્વાઃ પતયો મમ ।
તે ત્વાં નિહન્યુઃ કુપિતાઃ સાધ્વલં મા વ્યનીનશઃ ॥ 16 ॥

અશક્યરૂપં પુરુષૈરધ્વાનં ગન્તુમિચ્છસિ ॥ 17 ॥

યથા નિશ્ચેતનો બાલઃ કૂલસ્થઃ કૂલમુત્તરમ્ ।
તર્તુમિચ્છતિ મન્દાત્મા તથા ત્વં કર્તુમિચ્છસિ ॥ 18 ॥

અન્તર્મહીં વા યદિ વોર્ધ્વમુત્પતેઃ સમુદ્રપારં યદિ વા પ્રધાવસિ ।
તથાપિ તેષાં ન વિમોક્ષમર્હસિ પ્રમાથિનો દેવસુતા હિ ખેચરાઃ ॥ 19 ॥

ત્વં કાલરાત્રીમિવ કશ્ચિદાતુરઃ કિં માં દૃઢં પાર્થયસેઽદ્ય કીચક ।
કિં માતુરઙ્કે શયિતો યથા શિશુશ્ચન્દ્રં જિઘૃક્ષુરિવ મન્યસે હિ મામ્ ॥ 20 ॥

તેષાં પ્રિયાં પ્રાર્થયતો ન તે ભુવિ ગત્વા દિવં વા શરણં ભવિષ્યતિ ।
ન વર્તતે કીચક તે દૃશા શુભં યા તેન સઞ્જીવનમર્થયેત સા ॥ 21 ॥