મહાભારત · અધ્યાય 3.282
તતસ્તાં ભર્તૃશોકાર્તાં દીનાં મલિનવાસસમ્ ।
મણિશેષાભ્યલન્કારાં રુદતીં ચ પતિવ્રતામ્ ॥
રાક્ષસીભિરુપાસ્યન્તીં સમાસીનાં શિલાતલે ।
રાવણઃકામબાણાર્તો દદર્શોપસસર્પ ચ ॥
દેવદાનવગન્ધર્વયક્ષકિમ્પુરુષૈર્યુધિ ।
અજિતોશોકવનિકાં યયૌ કન્દર્પપીડિતઃ ॥
દિવ્યામ્બરધરઃ શ્રીમન્સુમૃષ્ટમણિકુણ્ડલઃ ।
વિચિત્રમાલ્યમુકુટો વસન્ત ઇવ મૂર્તિમાન્ ॥
ન કલ્પવૃક્ષસદૃશોયત્નાદપિ વિભૂષિતઃ ।
શ્મશાનચૈત્યદ્રુમવદ્ભૂષિતોઽપિ ભયન્કરઃ ॥
સ તસ્યાસ્તનુમધ્યાયાઃ સમીપે રજનીચરઃ ।
દદૃશે રોહિણીમેત્ય શનૈશ્ચર ઇવ ગ્રૈહઃ ॥
સ તામામન્ત્ર્ય સુશ્રોણીં પુષ્પકેતુશરાહતઃ ।
ઇદમિત્યબ્રવીદ્વાક્યં ત્રસ્તાં રૌહીમિવાબલામ્ ॥
સીતે પર્યાપ્તમેતાવત્કૃતોભર્તુરનુગ્રહઃ ।
પ્રસાદં કુરુ તન્વઙ્ગિ ક્રિયતાં પરિકર્મ તે ॥
ભજસ્વમાં વરારોહે મહાર્હાભરણામ્બરા ।
ભવમે સર્વનારીણામુત્તમા વરવર્ણિની ॥
સન્તિ મે દેવક્ન્યાશ્ચ ગન્ધર્વાણઆં ચ યોષિતઃ । સન્તિ દાનવન્યાશ્ દૈત્યાનાં ચાપિ યોષિતઃ ।
તાસામદ્યવિશાલાક્ષિ સર્વાસાં મે ભવોત્તમા ॥
ચતુર્દશ પિશાચીનાં કોટ્યો મે વચને સ્થિતાઃ ।
દ્વિસ્તાવત્પુરુષાદાનાં રક્ષસાં ભીમકર્મણામ્ ॥
તતો મે ત્રિગુણા યક્ષા યે મદ્વચનકારિણઃ ।
કેચિદેવ ધનાધ્યક્ષં ભ્રાતરં મે સમાશ્રિતાઃ ॥
ગન્દર્વાપ્સરસો ભદ્રે મામાપાનગતં સદા ।
ઉપતિષ્ઠન્તિ વામોરુ યથૈવ ભ્રાતરં મમ ॥
પુત્રોઽહમપિ વિપ્રર્ષેઃ સાક્ષાદ્વિશ્રવસો મુનેઃ ।
પઞ્ચમો લોકપાલાનામિતિ મે પ્રથિતં યશઃ ॥
દિવ્યાનિ ભક્ષ્યભોજ્યાનિ પાનાનિ વિવિધાનિ ચ ।
યથૈવ ત્રિદશેશસ્યતથૈવ મમ ભામિનિ ॥
ક્ષીયતાં દુષ્કૃતં કર્મ વનવાસકૃતં તવ ।
ભાર્યા મે ભવસુશ્રોણિ યથા મણ્ડોદરીતથા ॥
ઇત્યુક્તા તેન વૈદેહી પરિવૃત્ય સુભાનના ।
તૃણમનતરતઃ કૃત્વાતમુવાચ નિશાચરમ્ ॥
અશિવેનાતિવામોરૂરજસ્રં નેત્રવારિણા ।
સ્તનાવપતિતૌ બાલા સંહતાવભિવર્ષતી ॥
વ્યવસ્થાપ્યકથઞ્ચિત્સા વિષાદાદતિમોહિતા ।
ઉવાચ વાક્યં તં ક્ષુદ્રં વૈદેહી પતિદેવતા ॥
અસકૃદ્વદતો વાક્યમીદૃશં રાક્ષસેશ્વર । વિષાદયુક્તમેતત્તે મયા શ્રુતમભાગ્યયા ।
તદ્ભદ્રમુખ ભદ્રં તે માનસં વિનિવર્ત્યતામ્ ॥
પરદારાઽસ્મ્યલભ્યા ચ સતતં ચ પતિવ્રતા ।
ન ચૈવૌપયિકી ભાર્ય માનુષી તવ રાક્ષસ ॥
વિવશાં ધર્ષયિત્વચ કાં ત્વં પ્રીતિમવાપ્સ્યસિ ।
ન ચ પાલયસે ધર્મં લોકપાલસમઃ કથમ્ ॥
ભ્રાતરં રાજરાજં તં મહેશ્વરસસ્વં પ્રભુમ્ ।
ધનેશ્વરં વ્યપદિશન્કથં ત્વિહ ન લજ્જસે ॥
ઇત્યુક્ત્વા પ્રારુદત્સીતા કમ્પયન્તી પયોધરૌ ।
શિરોધરાં ચ તન્વઙ્ગી મુસ્વં પ્રચ્છાદ્યવાસસા ॥
તસ્ય રુદત્યા ભામિત્યા દીર્ઘા વેણી સુસયતા ।
દદૃશે સ્વસિતા સ્નિગ્ધા કાલી વ્યાલીવ મૂર્ધનિ ॥
શ્રુત્વા તદ્રાવણો વાક્યં સીતયોક્તં સુનિષુરમ્ ।
પ્રત્યાખ્યાતોઽપિદુર્મેધાઃ પુનરેવાબ્રવીદ્વચઃ ॥
કામમઙ્ગનિ મે સીતે દુનોતુ મકરધ્વજઃ ।
નત્વામકામાં સુશ્રોણીં સમેપ્યે ચારુહાસિનીં ॥
કિન્નુ શક્યં મયા કર્તું યત્ત્વમદ્યાપિમાનુષમ્ ।
આહારભૂતમસ્માકં રામમેવાનુરુધ્યસે ॥
ઇત્યુક્ત્વા તામનિન્દ્યાઙ્ગીં સ રાક્ષસમહેશ્વરઃ ।
તત્રૈવાન્તર્હિતો ભૂત્વા જગામાભિમતાં દિશમ્ ॥
રાક્ષસીભિઃ પરિવૃતાવૈદેહી શોકકશિન્તા । સેવ્યમાના ત્રિજટયા તત્રૈવ ન્યવસત્તદા ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0