મહાભારત · અધ્યાય 3.259
દુર્યોધનં મોક્ષયિત્વા પાણ્ડુપુત્રા મહાબલાઃ ।
કિમકાર્ષુર્વને તસ્મિંસ્તન્મમાખ્યાતુમર્હસિ ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।
તતઃ શયાનં કૌન્તેયં રાત્રૌ દ્વૈતવન મૃગાઃ ।
સ્વપ્નાન્તે દર્શયામાસુર્બાષ્પકણ્ઠા યુધિષ્ઠિરમ્ ॥
તાનબ્રવીત્સ રાજેન્દ્રો વેપમાનાન્કૃતાઞ્જલીન્ ।
બ્રૂત યદ્વક્તુકામાઃ સ્થ કે ભવન્તઃ કિમિષ્યતે ॥
એવમુક્તાઃ પાણ્ડવેન કૌન્તેયેન યશસ્વિના ।
પ્રત્યબ્રુવન્મૃગાસ્તત્રહતશેષા યુધિષ્ઠિરમ્ ॥
વયં મૃગા દ્વૈતવને હતશિષ્ટાસ્તુ ભારત ।
નોત્સીદેમ મહારાજ ક્રિયતાં વાસપર્યયઃ ॥
ભવન્તો ભ્રાતરઃ શૂરાઃ સર્વ એવાસ્ત્રકોવિદાઃ ।
કુલાન્યલ્પાવશિષ્ટાનિ કૃતવન્તો વનૌકસામ્ ॥
બીજભૂતા વયં કેચિદવશિષ્ટા મહામતે ।
વિવર્ધેમહિ રાજેન્દ્ર પ્રસાદાત્તે યુધિષ્ઠિર ॥
તાન્વેપમાનાન્વિત્રસ્તાન્બીજમાત્રાવશેષિતાન્ ।
મૃગાન્દૃષ્ટ્વા સુદુઃખાર્તો ધર્મરાજો યુધિષ્ઠિરઃ ॥
તાંસ્તથેત્યબ્રવીદ્રાજા સર્વભૂતહિતે રતઃ ।
યથા ભવન્તો બ્રુવતે કરિષ્યામિ ચ તત્તથા ॥
ઇત્યેવં પ્રતિબુદ્ધઃ સ રાત્ર્યન્તે રાજસત્તમઃ ।
અબ્રવીત્સહિતાન્ભ્રાતૄન્દયાપન્નો મૃગાન્પ્રતિ ॥
ઉક્તો રાત્રૌ મૃગૈરસ્મિ સ્વપ્નાન્તે હતશેષિતૈઃ ।
તનુભૂતાઃ સ્મ ભદ્રં તે દયા નઃ ક્રિયતામિતિ ॥
તે સત્યમાહુઃ કર્તવ્યા દયાઽસ્માભિર્વનૌકસામ્ ।
સાષ્ટમાસં હિ નો વર્ષં યદેનાનુપયુન્ક્ષ્મહે ॥
પુનર્વહુમૃગં રમ્યં કામ્યકં કાનનોત્તમમ્ ।
તત્રેમાં વસતિં શિષ્ટાં વિહરન્તો રમેમહિ ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।
તતસ્તે પાણ્ડવાઃ શીઘ્રં પ્રયયુર્ધર્મકોવિદાઃ ॥
બ્રાહ્મણૈઃ સહિતા રાજન્યે ચ તત્રસહોષિતાઃ ।
ઇન્દ્રસેનાદિભિશ્ચૈવ પ્રેષ્યૈરનુગતાસ્તદા ॥
તે યાત્વા સુસુખૈર્માર્ગૈઃ સ્વન્નૈઃ શુચિજલાન્વિતૈઃ ।
દદૃશુઃ કામ્યકં પુણ્યમાશ્રમં તાપસાન્વિતમ્ ॥
વિવિશુસ્તે સ્મ કૌરવ્યા વૃતા વિપ્રર્ષભૈસ્તદા । તદ્વનં ભરતશ્રેષ્ઠાઃ સ્વર્ગં સુકૃતિનો યથા ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0