મહાભારત · અધ્યાય 3.248
શત્રુભિર્જિતબદ્ધસ્ પાણ્ડવૈશ્ચ મહાત્મભિઃ ।
મોક્ષિતસ્ય યુધા પશ્ચાન્માનિનઃ સુદુરાત્મનઃ ॥
કત્થનસ્યાવલિપ્તસ્ય ગર્વિતસ્ ચ નિત્યશઃ ।
સદા ચ પૌરુષૌદાર્યૈઃ પાણ્ડવાનવમન્યતઃ ॥
દુર્યોધનસ્ પાપસ્ય નિત્યાહન્કારવાદિનઃ ।
પ્રવેશો હાસ્તિનપુરે દુષ્કરઃ પ્રતિભાતિ મે ॥
તસ્ય લજ્જાનવિતસ્યૈવ શોકવ્યાકુલચેતસઃ ।
પ્રવેશં વિસ્તરેણ રત્વં વૈશમ્પાયન કીર્તય ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।
ધર્મરાજનિસૃષ્સ્તુ ધાર્તરાષ્ટ્રઃ સુયોધનઃ ।
લજ્જયાઽધોમુખઃ સીદન્નુપાસર્પત્સુદુઃખિતઃ ॥
સ્વપુરં પ્રયયૌ રાજા ચતુરઙ્ગબલાનુગઃ ।
શોકોદહતયા બુદ્ધ્યા ચિન્તયાનઃ પરાભવમ્ ॥
વિમુચ્ય પથિ યાનાનિ દેશે સુયવસોદકે । સન્નિવિષ્ટઃ શુભે રમ્યે ભૂમિભાગે યથેપ્સિતમ્ ।
હસ્ત્યશ્વરથપાદાતં યથાસ્થાનં ન્યવેશયત્ ॥
અથોપવિષ્ટં રાજાનં પર્યઙ્કે જ્વલનપ્રભે । ઉપપ્લુતં યથા સોમં રાહુણા રાત્રિસન્ક્ષયે ।
ઉપાગમ્યાબ્રવીત્કર્ણો દુર્યોધનમિદં તદા ॥
દિષ્ટ્યા જીવસિ ગાન્ધારે દિષ્ઠ્યા નઃ સન્ગમઃ પુનઃ ।
દિષ્ટ્યા ત્વયા જિતાશ્ચૈવ ગન્ધર્વાઃ કામરૂપિણઃ ॥
દિષ્ટ્યા સમગ્રાન્પશ્યામિ ભ્રાતૄસ્તે કુરુનન્દન ।
વિજિગીષૂન્રણે યુક્તાન્નિર્જિતારીન્મહારથાન્ ॥
અહં ત્વભિદ્રુતઃ સર્વૈર્ગન્ધર્વૈઃ પશ્યતસ્વ । નાશક્નુવં સ્થાપયિતું દીર્યમાણાં ચ વાહિનીમ્ ।
શરક્ષતાઙ્ગશ્ચ ભૃશં વ્યપયાતોઽભિપીડિતઃ ॥
ઇદં ત્વત્યદ્ભુતં મન્યે યદ્યુષ્માનિહ ભારત । અરિષ્ટાનક્ષસાંશ્ચાપિ સદારબલવાહનાન્ ।
વિમુક્તાન્સમ્પ્રપશ્યામિ યુદ્ધાત્તસ્માદમાનુષાત્ ॥
નૈતસ્ય કર્તા લોકેઽસ્મિન્પુમાન્વિદ્યતિ ભારત ।
યત્કૃતં તે મહારાજ સહ ભ્રાતૃભિરાહવે ॥
એવમુક્તસ્તુ કર્ણેન રાજા દુર્યોધનસ્તદા ।
ઉવાચાવાક્શિરા રાજન્બાષ્પગદ્ગદયા ગિરા ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0